Molly Fiddler's

This is the end, my only friend, the end Of our elaborate plans, the end. Στο μεταξύ ο αστυνόμος Τζόουνς ήταν πολύ μπερδεμένος. Τις τελευταίες μέρες το όνομα Τερέζα Μπάρτον εμφανίζονταν συχνά μπροστά του, αλλά όχι και το πρόσωπο που άκουγε σ’ αυτό. Κι έπειτα υπήρχε και η Τζόαν Μπράντλεϋ, την οποία δεν μπορούσε να ανακρίνει επειδή βρίσκονταν στο νοσοκομείο. Έκανε έναν μορφασμό δυσαρέσκειας. Κατευθύνθηκε στο αρχείο και χαιρέτησε τον συνάδελφό του. Εκείνος σήκωσε απρόθυμα το κεφάλι του πάνω από μια στοίβα χαρτιά και τον ρώτησε τι θέλει.  Όταν ο Τζόουνς του είπε, εκείνος απλά ρώτησε «Ποινικό μητρώο;» «Καθαρό.» απάντησε ο Τζόουνς. Ο συνάδελφός του σηκώθηκε και του έκανε νεύμα να τον ακολουθήσει. Πέρασαν ένα μικρό δωμάτιο και μετά βρέθηκαν μέσα σε μια αποθήκη γεμάτη με χαρτόκουτα, τα οποία ήταν είτε καμένα, είτε μουλιασμένα από νερό. «Δεν το λέμε παραέξω, αλλά μετά την πυρκαγιά την άνοιξη, επικρατεί ένα χάος» είπε με σοβαρό ύφος ο συνάδελφος του Τζόουνς. «Μα νόμιζα ότι ...

Πηγή: Κλικ εδώ Fly high,  Free bird. Η Τερέζα είχε καταφέρει να ξεγελάσει το νοσοκομείο με τα ψεύτικα χαρτιά της, δεν ήξερε κατά πόσο όμως ξεγέλασε και τον αστυνομικό. Έπρεπε να φύγει από κει, αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί κάποιον τρόπο που να μην κινήσει υποψίες. Η λύση ήρθε μόνη της από τον γιατρό της ο οποίος την ενημέρωσε ότι η ασφάλειά της δεν μπορεί να καλύψει παραπάνω μέρες νοσηλείας.  "Εάν θέλετε να μείνετε παραπάνω θα πρέπει να πληρώσει η ίδια." της είπε.  "Μπορώ να φύγω όμως; Δεν υπάρχει πρόβλημα;" ρώτησε η Τερέζα με ελπίδα.  "Ναι. Δεν διατρέχετε πλέον κάποιο κίνδυνο, αλλά θα πρέπει αναγκαστικά να έρθετε σε τρεις μέρες για επανέλεγχο. Θα σας γράψω και μια συνταγή για παυσίπονα σε περίπτωση που έχετε πονοκεφάλους. Eάν επιμείνουν όμως και νιώσετε και αίσθημα ζαλάδας θα πρέπει να έρθετε άμεσως στο νοσοκομείο." Η Τερέζα ευχαρίστησε τον γιατρό και οταν εκείνος έφυγε, ετοιμάστηκε και πέρασε αθόρυβα από την ρεσεψιόν. Η ελευθερία της πλ...

Money, so they say Is the root of all evil today. Ο Μπομπ στην αρχή δεν ήταν σίγουρος για την επιλογή της Τερέζας, ως τσιλιαδόρισσας, αλλά σκέφτηκε το ίδιο πράμα με τον Μάικ. Αν κάτι στραβώσει, μπορεί εύκολα να την βγάλει από την μέση. Και τους δυό αν χρειαζόταν.   Όλα ήταν έτοιμα. Το φορτηγό ήταν στην θέση του και ο Μάικ με τον Μπομπ άρχισαν να βάζουν τις κούτες μέσα. Η Τερέζα ήταν στην είσοδο της αποθήκης και κοίταζε έξω, αλλά ο νους της ήταν μέσα και στην συναλλαγή που θα γινόταν αργότερα. Κάποια στιγμή άκουσε ομιλίες μέσα στην αποθήκη και χωρίς να γίνει αντιληπτή πλησίασε τον Μπομπ και τον Μάικ. Δεν έλεγαν κάτι σπουδαίο, μέχρι που ο Μάικ ρώτησε πότε θα πάρει τα λεφτά. "Όταν το φορτίο παραδωθεί με ασφάλεια" είπε ο Μπομπ. Ο Μάικ και η Τερέζα πάγωσαν. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. "Δεν γίνεται αυτό, Μπομπ! Το ξέρεις. Είναι επικίνδυνα πράματα αυτά. Και στην τελική, ποιος μου λέει ότι δεν θα με πουλήσεις;" προσπαθούσε να μιλήσει ήρεμα, αλλά η Τ...

You had your time, you had the power. You've yet to have your finest hour, Radio. Ο Μπομπ θα έφερνε λαθραία ένα φορτίο από κινέζικα ραδιόφωνα, πιστά αντίγραφα από αυτά που κυκλοφορούσαν το 1950 και πιστά αντίγραφα της εταιρείας που τα εκμοντέρνισε και τα έβγαλε πάλι στη μόδα. "Ξέρεις τώρα, πως τα ζητάνε αυτά όλοι αυτοί που το παίζουν ιστορίες και μαζεύουν παλιατζούρες της γιαγιάς" είχε πει στον Μάικ. "Κι εμένα τι με θέλεις; Τι θα κάνω;" "Εσύ θα φορτώσεις τα κιβώτια από την αποθήκη, που θα τα έχω, στο φορτηγό και θα τα πας εκεί που θα σου πω." Ο Μάικ τον κοίταξε σκεφτικός. "Και τι θα κερδίσω, από αυτή την δουλειά;" "Δεκαπέντε χιλιάρικα." "Δεκαπέντε χιλιάρικα για τα ραδιόφωνα; Από τι είναι φτιαγμένα; Χρυσάφι;" "Μάικ, δεκαπέντε χιλιάρικα, δεν είναι τίποτα από αυτά που θα βγάλω, όταν τα πουλήσω. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τα πας εκεί που θα σου πω, χωρίς να σε σταματήσουν πουθενά. Δεν είναι να μαθευτεί αυτό....

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό εδώ το υπέρτατο μπλογκ. Σχεδόν ένας χρόνος. Αλλά έχουν συμβεί διάφορα πράματα που με κράτησαν μακρυά, αλλά καλά κι άλλα χειρότερα. Τώρα αποφάσισα να επιστρέψω, απλά δεν ξέρω αν έχω επιστρέψει για καλά. Γράφω πρώτα για μένα, γιατί με κάνει και νιώθω ωραία αυτή η δημιουργική ασχολία, αλλά χαίρομαι ως τον ουρανό όταν διαβάζετε αυτά που γράφω και σας αρέσουν. Κυρίως όμως, μου αρέσει όταν κάτι δεν σας αρέσει και μου κάνετε κριτική, παρόλο που η πρώτη αντίδραση που θέλει να βγει προς τα έξω είναι "Σκάσε! Δεν ξέρεις τίποτα! Είσαι ένας ηλίθιος!". Ωστόσο, υπερισχύει η λογική και κάθε κριτική καταγράφεται και έτσι νομίζω ότι γίνομαι καλύτερη. Όσοι με παρακολουθείτε καιρό ξέρετε για το πόνημά μου, Flat Tire. Το λέω πόνημα γιατί μόνο πόνο μου 'χει προσφέρει (Flat Tire και τα μυαλά μου πονάνε). Αλλά ο πόνος αυτός είναι η εκδίκησή του. Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή, γιατί ήρθε η ώρα να μάθετε τι σκατά γίνεται με αυτή την ιστ...

Doctor, doctor please. Oh, the mess I'm in. Η Τερέζα άνοιξε με δυσκολία τα μάτια της. Το μόνο που κατάφερε να δει είναι λευκούς τοίχους και μηχανήματα. Όταν τα ξανάνοιξε είδε μπροστά της έναν γιατρό κι έναν άντρα που δεν ήξερε. Τους άκουσε που συζητούσαν χαμηλόφωνα. Προσπάθησε να κουνηθεί, αλλά ένιωθε όλο το κορμί της να πονά και τα σωληνάκια των ορών να την τραβάνε. "Σκατά! Πονάω!' είπε με όση δύναμη είχε στην φωνή της. Ο γιατρός γύρισε και την κοίταξε.  "Με τέτοια σύγκρουση, είστε τυχερή που ζείτε" της είπε αυστηρά και γύρισε μια μικρή ροδέλα σ' ένα σωληνάκι. "Μπορώ να της μιλήσω;" είπε ο άντρας. Ο γιατρός έγνεψε, αλλά δεν κουνήθηκε από την θέση του. "Με λένε Τζόουνς και είμαι από την αστυνομία" της είπε και έδειξε το σήμα του. Η Τερέζα άφησε την δυσαρέσκειά της να γίνει αντιληπτή. Δεν γούσταρε τους μπάτσους και μετά απ' όλα αυτά δεν ήθελε καμία σχέση μαζί τους. "Τι θέλετε από μένα;" είπε τελικά. "Ερευνούμε την δο...

 Bang bang, he shot me down Bang bang, I hit the ground Απορροφημένος στις σκέψεις του συνέχιζε να μαζεύει ό,τι θεωρούσε ότι θα χρειαζόταν. Περισσότερο τον στεναχωρούσε που δεν μπορούσε να πάρει μαζί του τις μινιατούρες του. Όταν άκουσε τον θόρυβο μέσα στο δωμάτιο ήταν αργά. Ο άγνωστος άντρας ήταν εκεί και τον σημάδευε με ένα πιστόλι. Με μια γρήγορη κίνηση άρπαξε κι εκείνος το περίστροφο που είχε μέσα στο σακίδιό του.  "Μην είσαι ανόητος! Το ξέρω ότι είναι άδειο." του είπε ο άντρας. "Μην είσαι τόσο σίγουρος" είπε εκείνος και σημάδεψε τον άντρα. "Είμαι σίγουρος, Τζόνυ, γιατί εγώ έβαλα το περίστροφο μέσα στη θυρίδα. Τώρα δώσε μου το βιβλίο και ίσως φανούμε ευγενικοί μαζί σου". "Πως;; Πως ξέρεις το όνομά μου;" "Ω καλά, Τζόνυ, δεν είναι και δύσκολο να το μάθει κάποιος, αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να μου δώσεις το βιβλίο" Για μια στιγμή ο άγνωστος άντρας πίστεψε ότι ο Τζόνυ θα του έδινε το βιβλίο, αντί αυτού όμως ...

Head hurts from thinking. All of this could have been avoided. Περπάτησε αρκετή ώρα χωρίς προορισμό. Δεν ήθελε να πάει ακόμα σπίτι του ή στην τράπεζα. Τώρα που είχε το κλειδί όλα έμοιαζαν πιο εύκολα. Ο άντρας στην προβλήτα τον είχε ανησυχήσει λιγάκι, αλλά μετά που έφυγε από εκεί δεν τον είχε ξαναδεί. Εν τέλει κατέληξε σπίτι του. Το επόμενο πρωί ξεκούραστος και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πήγε πάλι στην τράπεζα. Και πάλι ο ίδιος υπάλληλος και πάλι όλα έγιναν όπως την προηγούμενη μέρα, μόνο που αυτή τη φορά βρέθηκε μπροστά στην θυρίδα F 343 μέσα σε λίγα μόλις λεπτά.   Πάτησε τον κωδικό και έβαλε το κλειδί στην κλειδαριά. Πήρε μια βαθιά ανάσα και γύρισε το κλειδί. Όλα κι όλα ήταν δύο πράματα μέσα στο κουτί. Ένα περίστροφο και κάτι άλλο που ήταν τυλιγμένο σε ένα πανί. Έλεγξε το περίστροφο για σφαίρες, αλλά ήταν άδειο. Το έβαλε στο σακίδιό του. Άρχισε να ξετυλίγει προσεκτικά το πανί. Μπροστά του εμφανίστηκε ένα βιβλίο με φθαρμένο, δερμάτινο εξώφυλλο. Ανοίγοντάς το συνειδ...

A bad day of fishing beats a good day of anything else. Δεν μπορούσε να πιστέψει την ατυχία του. Από την άλλη, σκέφτηκε, θα ήταν πάρα πολύ εύκολο να πάρει οποιοσδήποτε ό,τι περιείχε η αναθεματισμένη θυρίδα. Πήγε μέχρι τον προθάλαμο και χτύπησε το κόκκινο κουμπί. Ο υπάλληλος ξαναήρθε μάλλον βαριεστημένος και κάνοντας ξανά την ίδια διαδικασία, βρέθηκε πάλι στο φως της ημέρας.  Έπρεπε να βρει οπωσδήποτε το  κλειδί. Αποφάσισε να ξαναπάει στο λιμάνι, ίσως το κλειδί να είχε πέσει από τον κλόουν. "Θα ήταν πολύ βολικό" σκέφτηκε. Όταν έφτασε είχαν πάρει το πτώμα και έφευγαν και οι τελευταίοι αστυνομικοί. Εάν υπήρχε κλειδί θα το είχαν βρει σίγουρα. Στάθηκε παραπέρα και κοίταξε το τελευταίο αμάξι να φεύγει. Μόλις αυτό χάθηκε άρχισε να περπατάει προς το σημείο που είχε αφήσει τον κλόουν, όταν το μάτι του έπεσε πάνω σε κάτι κόκκινο που έδειχνε να λιάζεται πάνω σε έναν παλιό κυματοθραύστη. Κοίταξε καλύτερα. Ήταν το παπούτσι του κλόουν. Προσπάθησε να θυμηθεί αν το είχε πετάξει σ...

He just loved to live that way and he loved to steal your money Πήγε σπίτι του μουδιασμένος. Η υγρασία είχε περάσει στα ρούχα του μέχρι τα κόκκαλά του και αυτή η υπόθεση με τον κλόουν του είχε αφήσει πολλά ερωτηματικά. Δεν ήξερε τι ακριβώς έπρεπε να κάνει. Ίσως θα ήταν σωστό να πάει στην αστυνομία, όμως δεν ήθελε και πολλές παρτίδες μαζί της. Αποφάσισε να βρει την τράπεζα και την θυρίδα, να δει τι έχει μέσα και μετά να πάρει μια τελική απόφαση. Άνοιξε τον υπολογιστή του και έψαξε το όνομα της τράπεζας. Μετά από αρκετή ώρα αναζήτησης βρήκε την σελίδα της. Αυτό που έκανε την τράπεζα γνωστή ήταν οι θυρίδες της, η εχεμύθεια, όπως επίσης και η ασφάλειά της. Όπως έλεγε στην σελίδα, για να εισέλθει κάποιος στο χώρο με τις θυρίδες χρειαζόταν ένας 14ψήφιος κωδικός, του οποίου τα 10 πρώτα ψηφία ήξερε μόνο κάποιος από τους δεκάδες υπαλλήλους της τράπεζας και άλλαζε κάθε 3 μήνες, ενώ τα 4 τελευταία τα ήξερε μόνο ο πελάτης. Τα 4 αυτά ψηφία ξεκλείδωναν επίσης την ηλεκτρονική κλειδαριά ...

Death and the CLOWN, του Robert Steven Connett . Let's all drink to the death of the clown La, la, la, la Μπήκε μέσα στο δωμάτιο και άναψε το φως. Κοίταξε μπροστά του το τεράστιο τραπέζι. Πάνω του είχε μια ολόκληρη πόλη φτιαγμένη από μινιατούρες. Γι' αυτή τη μανία του και μόνο δούλευε. Για να μπορεί να αγόράζει όλο και περισσότερα μικροσκοπικά πραματάκια. Λεπτομέρειες που έκαναν την μικρή του πόλη να φαίνεται αληθινή. Κι έτσι ξαφνικά, ένα βράδυ, τα πάντα άλλαξαν. Άρχισε να σκέφτεται τα πράματα από την αρχή. Ήταν βράδυ και είχε τελειώσει την βάρδιά του. Είχε αράξει στο λιμάνι και χάζευε τα φώτα της πόλης και τα νερά της θάλασσας. Πάντα ήταν σκούρα μπλε το βράδυ κι όμορφα. Και κάθε αυγή γίνονταν πράσινα και βρωμερά. Έτσι βυθισμένος ήταν στις σκέψεις του όταν άκουσε έναν πυροβολισμό στην απέναντι αποβάθρα. Στην αρχή, και λόγω της απόστασης, δεν κατάλαβε τι ήταν αυτό που είδε, έμοιαζε πάντως με μια πολύχρωμη μάζα που έπεφτε στο έδαφος. Περίμενε λίγο κι όταν σ...

Πηγή: κάνε κλικ εδώ In the death car, we're alive. So, come on mandolins, play. Ο άνδρας συνέχιζε να την πιέζει στα πλευρά με το όπλο. Εκείνη κοίταξε με νόημα τον υπάλληλο που περνούσε μπροστά από το αυτοκίνητο, αλλά εκείνος απλά της ανταπέδωσε ένα χαμόγελο. Ο άντρας δίπλα φαινόταν πολύ αγχωμένος. “Φύγε, φύγε!” της φώναξε κι αυτή βγήκε στο δρόμο. “Που πάμε;” τον ρώτησε. “Είναι μια παλιά αποθήκη μερικά χιλιόμετρα από δω. Θα με αφήσεις και θα φύγεις. Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, δεν αναφέρεις τίποτα και είμαστε όλοι καλά” απάντησε ακείνος προσπαθώντας να δείξει ψύχραιμος. “Σύμφωνοι” απάντησε εκείνη, χωρίς να είναι σίγουρη για το αν όλοι θα είναι καλά μετά από αυτό. Οδηγούσε αρκετή ώρα χωρίς εκείνος να της δίνει ιδιαίτερη σημασία. Που και που κοιτούσε αγχωμένος τα άλλα αυτοκίνητα που έρχονταν πίσω τους. Κάποια στιγμή ένα παλιό τριόροφο κτήριο φάνηκε μπροστά τους. “Άφησέ με εδώ” της είπε εκείνος κι εκείνη φρέναρε. “Σίγουρα δεν είναι αποθήκη αυτό” σκέφτηκε ...

Doug Bodel, The Hipping Post .  Pick up your feet Just take your place in the driver's seat Μπήκε μέσα στο αμάξι . Ο ήλιος είχε αρχίσει να ρίχνει τις πρώτες ακτίνες του. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Σίγουρα χρειαζόταν ένα μπάνιο και καθαρά ρούχα. Κοίταξε στο πίσω κάθισμα και είδε εκεί την βαλίτσα της. Της φάνηκε σαν αιώνας από το προηγούμενο πρωί που την έφτιαχνε. Έπρεπε να φύγει. Τακτοποίησε τα πράματά της στην βαλίτσα και βγήκε από το σπίτι κλειδώνοντας σαν να επέστρεφε το μεσημέρι, όπως κάθε μέρα. Ίσως να είχε αφήσει τον φούρνο μικροκυμάτων αναμμένο. Μ’ ένα γκαζάκι μέσα.   Ξανακοιτάχτηκε στον καθρέφτη, έβαλε μπροστά κι ξεκίνησε. Θα οδηγούσε πάρα πολύ ώρα, καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, όταν ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος από πίσω και το αυτοκίνητο άρχισε να χορεύει στο ρυθμό του σκασμένου λάστιχου. «Αυτό μου έλειπε τώρα, γαμώτο!» φώναξε και συνέχισε να οδηγεί, ενώ το αυτοκίνητο γλιστρούσε αφήνοντας το στριγκό ήχο του μέταλλου που ξύνει την άσ...

I'm a fire starter,  twisted fire starter. Μερικές ώρες έμεναν για να ξημερώσει, όταν έριξε το τελευταίο χώμα στο λάκκο που είχε ανοίξει με τον άλλο. Το μοναδικό της πρόβλημα πλέον ήταν ότι είχε ένα πτώμα άθαφτο. Άρχισε να γελάει. Αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε να διηγηθεί κάποτε ότι άφησε ένα πτώμα άθαφτο, ενώ στον φρεσκοσκαμένο τάφο του είχε θάψει ζωντανό κάποιον άλλο. Έκατσε δίπλα στο πτώμα και άναψε ένα τσιγάρο. "Τι θα κάνω με σένα;" ρώτησε χωρίς να περιμένει απάντηση. Σε λίγο θα ξημέρωνε για καλά, οπότε έπρεπε να κάνει κάτι γρήγορα. Η υγρασία και η κούραση την είχαν εξουθενώσει. "Σκατά" μονολόγησε. Πήρε βαθιά μέσα της τον καπνό και έμεινε να κοιτάζει την καύτρα. Είχε αποφασίσει. "Μάλλον θα 'ναι εύκολο τελικά" σκέφτηκε. Σηκώθηκε και έσυρε το πτώμα στο σημείο που μέχρι πριν λίγο ήταν ο λάκκος. Έπειτα πήγε μέχρι το αυτοκίνητο, άνοιξε το πορτμπαγκάζ και πήρε ένα μπιτόνι βενζίνη. "Μας κάνει" μουρμούρισε. Γύρισε στο πτώμα, το έλουσε ...

The grave is open, the digger smiles. He takes me under the deadly skies. The grave digger. Είχε τόση υγρασία εκείνο το βράδυ που διαπερνούσε τις στρώσεις των ρούχων, φτάνοντας μέχρι τα κόκκαλα. Το μόνο φως που υπήρχε ήταν από δυο φακούς που είχαν μαζί τους. Ο μόνος θόρυβος ήταν από τα δύο φτυάρια. Έσκαβαν πολύ ώρα κι εκείνη είχε κουραστεί. Ο άλλος, μέσα από τον λάκκο, είπε "Νομίζω φτάνει. Είναι αρκετά βαθιά". Εκείνη δεν απάντησε. Άναψε ένα τσιγάρο. Τα χέρια της έτρεμαν από την κούραση και το τσιγάρο έπεσε μέσα στο λάκκο. "Άντε γαμήσου" μουρμούρησε και άναψε δεύτερο. Στο μεταξύ, ο άλλος βγήκε από τον λάκκο, τίναξε τα χώματα από πάνω του και κοίταζε το έργο τους. "Το τσιγάρο θα σε σκοτώσει μια μέρα" της είπε. Εκείνη δεν είπε τίποτα, μόνο σηκώθηκε και πήγε προς το μέρος του. Πίσω του είχε αφήσει το φτυάρι. Με το τσιγάρο ακόμα στα χείλη, το σήκωσε και με όση δύναμη της είχε απομείνει τον χτύπησε στο κεφάλι. Ο άλλος, περισσότερο από έκπληξη, ...