Flat Tire: In the death car.

Πηγή: κάνε κλικ εδώ

In the death car, we're alive.

So, come on mandolins, play.

Ο άνδρας συνέχιζε να την πιέζει στα πλευρά με το όπλο. Εκείνη κοίταξε με νόημα τον υπάλληλο που περνούσε μπροστά από το αυτοκίνητο, αλλά εκείνος απλά της ανταπέδωσε ένα χαμόγελο. Ο άντρας δίπλα φαινόταν πολύ αγχωμένος.
“Φύγε, φύγε!” της φώναξε κι αυτή βγήκε στο δρόμο.
“Που πάμε;” τον ρώτησε.
“Είναι μια παλιά αποθήκη μερικά χιλιόμετρα από δω. Θα με αφήσεις και θα φύγεις. Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, δεν αναφέρεις τίποτα και είμαστε όλοι καλά” απάντησε ακείνος προσπαθώντας να δείξει ψύχραιμος.
“Σύμφωνοι” απάντησε εκείνη, χωρίς να είναι σίγουρη για το αν όλοι θα είναι καλά μετά από αυτό.
Οδηγούσε αρκετή ώρα χωρίς εκείνος να της δίνει ιδιαίτερη σημασία. Που και που κοιτούσε αγχωμένος τα άλλα αυτοκίνητα που έρχονταν πίσω τους. Κάποια στιγμή ένα παλιό τριόροφο κτήριο φάνηκε μπροστά τους.
“Άφησέ με εδώ” της είπε εκείνος κι εκείνη φρέναρε.
“Σίγουρα δεν είναι αποθήκη αυτό” σκέφτηκε αλλά το κράτησε για τον εαυτό της.
Εκείνος είχε κατέβει και περπατούσε στο πεζοδρόμιο όταν εκείνη τον ρώτησε αν ξέρει κάποιο ήσυχο ξενοδοχείο εκεί κοντά. “Έχει ένα περίπου 5 χιλιόμετρα από δω. Πρέπει να μπεις σε παράδρομο, αλλά είναι εύκολο να το δεις. Ξεχωρίζει.” και με αυτά συνέχισε προς το κτήριο. Εκείνη ξεκίνησε προς την κατεύθυνση που της είπε. 
“Τι ήταν τώρα κι αυτό;” σκέφτηκε, αλλά χάρηκε που δεν είχε κι άλλους μπελάδες. Δεν είχε οδηγήσει πάνω από τρία χιλιόμετρα όταν άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Το τελευταίο πράμα που είδε ήταν μια νταλίκα να έρχεται κατά πάνω της. Στο μεταξύ εκείνος είχε μπει στο κτήριο. Δεν είχε χρόνο για χάσιμο. 

συνεχίζεται...

στο προηγούμενο επεισόδιο...