Molly Fiddler's

Ο Πάντυ Τσαρλς περίμενε επισκέψεις. Δυο φίλες του από το σχολείο και παλιές γειτόνισσες. Το σπίτι ήταν καθαρό, είχε προλάβει να καθαρίσει. Σκέφτηκε πως λίγο κέικ και μερικά βουτήματα, θα άρεσαν στα κορίτσια. Έψαξε στα ντουλάπια για κανένα ξεχασμένο πακέτο μπισκότα, αλλά αν κάποτε υπήρχε, μάλλον θα το είχαν φάει τώρα τα ποντίκια. Άνοιξε την πόρτα και ξεκίνησε για τον φούρνο. Στον φούρνο η ουρά έφτανε μέχρι έξω, οπότε το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να περιμένει. Κι χαζεύοντας τριγύρω, μέχρι να ρθει η σειρά του, βλέπει το κορίτσι από το σινεμά, να πλησιάζει προς τα εκεί. Έστρεψε το βλέμμα του ψηλά και είπε ψιθυριστά, "Ευχαριστώ!", όταν το κορίτσι έκατσε στην ουρά, 2 πελάτες πίσω του. Τον είχε πιάσει αγωνία, κάτι έπρεπε να κάνει, έπρεπε να μάθει το όνομα της! Και η ουρά ξαφνικά μειωνόταν επικίνδυνα! Γύρισε, την κοίταξε, είδε ότι τον κοίταξε, γύρισε μπροστά και μετά ξαναγύρισε και της έκανε νόημα με το χέρι, "Γεια!". Εκείνη, τον κοίταξε με απορία αρχικά και μετά ...

Ως σούπερ- νόρμαλ, ο Πάντυ Τσάρλς, είχε ένα σούπερ-νόρμαλ τρόπο να περνά την ώρα του, εκτός από το ίντερνετ, και αυτός ήταν το σινεμά. Από μικρό παιδί τον μάγευε το σινεμά και το τεράστιο άσπρο πανί, που πάνω του διαδραματίζονταν πόλεμοι, έρωτες, συνομοσίες και παρέλαζαν κάου-μπόϊς, φάμ-φατάλ και χρωματιστά καρτούν. Του άρεσε η μυρωδιά από το ποπ-κορν και της σοκολάτας που έλιωνε στο στόμα του, για να αλλάξει την γεύση του αλμυρού. Τα αγαπημένα του έργα ήταν τα αστυνομικά μυστηρίου και με τους σούπερ-ήρωες. Θεωρούσε πως τα αστυνομικά έκαναν το μυαλό του να δουλεύει παραπάνω γιατί σκεφτόταν ποιος ήταν ο δολοφόνος ή ο κλέφτης (αν και ποτέ δεν έπεφτε μέσα). Όσο για τους σούπερ-ήρωες, του άρεσαν οι στολές τους και ότι πάντα έσωζαν νορμάλ ανθρώπους σαν εκείνον από τους κακούς. Σκεφτόταν πως είναι τυχερός, γιατί το σινεμά της γειτονιάς του το είχε ένας ρομαντικός 60άρης, που παράλληλα με τα μπλόκ-μπάστερς που πρόβαλε, έκανε κάθε Τετάρτη και Πέμπτη βράδυ προβολές με αριστουργήματα περασμένων ...

Το καλοκαιράκι είχε μπει για τα καλά και είχαν σφίξει οι ζέστες. Ο Πάντυ γυρνούσε σπίτι από την δουλειά λουσμένος με ιδρώτα και καλυμένος με καυσαέριο και σκόνη. Αυτή η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο! Έπρεπε επιτέλους να πάει στην θάλασσα! Το σκεφτόταν όλη την βδομάδα στην δουλειά και το Σάββατο το πρωί, έβαλε το μαγιώ του, σε ένα σακίδιο την πετσέτα, το αντιηλιακό και ένα μπουκάλι με νερό και ξεκίνησε. Δεδομένου πως, ο Πάντυ δεν είχε αυτοκίνητο και δεν μπορούσε να δανειστεί κάποιο, αναγκαστικά πήρε το λεωφορείο. Ήταν τυχερός και έπεσε σε καινούριο με air-condition και χωρίς πολύ κόσμο για τη περισσότερη διαδρομή. Αισθανόταν τόσο τυχερός, που και ο ίδιος δεν το πίστευε καλά καλά. Η καλοτυχία συνεχίστηκε και στην παραλία, αφού και έφτασε νωρίς κατά τις 11 (πρωτοφανές με το λεωφορείο) και βρήκε ξαπλώστρα με τη μια, δεύτερη σειρά, το οποίο σήμαινε πως ούτε τα μπαλάκια του τένις, ούτε τα πιτσιρίκια ήταν απειλή για την ηρεμία του. Βούτηξε και ένιωσε να φεύγει μεσοπέλαγα όλη η κούραση των τελε...

Ο Πάντυ Τσάρλς, ήταν άντρας και στους άντρες αρέσει το ποδόσφαιρο. Κι εκείνος δεν αποτελούσε εξαίρεση. Του άρεσε από όταν ήταν μικρός και έτρεχε στις αλάνες μαζί με τους φίλους του (για κάποιο λόγο όμως δεν τον έπαιζαν κι έτσι το μόνο που έκανε είναι να παρακολουθεί). Αρχή του Μουντιάλ, λοιπόν, δροσερό απογευματάκι και ο αγώνας ξεκινούσε ( είχε ρυθμίσει και το dvd του να γράφει τους αγώνες, όταν λείπει από το σπίτι) . Από πριν είχε φτιάξει ποπ - κορν, είχε παραγγείλει πίτσα και είχε δίπλα του, σε ένα φορητό ψυγειάκι, χυμό βατόμουρο, νερό και μία μπύρα (μήπως ξαφνικά του 'ρχόταν η όρεξη για αλκοόλ). Ο αγώνας ξεκίνησε χαλαρά, κάτι το οποίο χαροποίησε αρχικά τον Πάντυ, γιατί ξαφνικά έπιασε ζέστη και δεν δούλευε ο ανεμιστήρας. Τα λεπτά προχωρούσαν και ο αγώνας φαινόταν να 'ναι κολλημένος σε ένα σημείο. Οι ποδοσφαιριστές έτρεχαν πάνω κάτω χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο και δεν υπήρχε καμία φάση που να τον κάνει να αναπηδήσει ή να βρίσει. Κάποια στιγμή, ο αγώνας έφτασε στο ημίχρονο κ...

Όπως κάθε σούπερ ήρωας, έτσι και ο Πάντυ Τσάρλς, έπρεπε να γεμίσει ενέργεια. Έτσι πήρε την απόφαση να πάει στο σούπερ-μάρκετ, αφού τα ντουλάπια του ήταν άδεια και, ειλικρινά φίλε μου, εάν ήταν καρτούν, θα ήταν γεμάτα ιστούς αράχνης και νυχτερίδες (ενδέχεται να είχαν ιστούς τα ντουλάπια, αλλά όχι και νυχτερίδες, όπως τα καρτούν). Έγραψε βιαστικά μια λίστα και έφυγε. Τα σούπερ-μάρκετ του προκαλούσαν άγχος. Υπήρχαν τόσα πολλά ίδια πράματα με διαφορετική συσκευασία, που του ήταν σχεδόν αδύνατο να αποφασίσει ποιο από όλα να διαλέξει. Έβαλε στο καλαθάκι του μία χλωρίνη μπλε, ένα πακέτο χαρτί υγείας, από αυτό που έχει πάνω ροζ λουλουδάκια (παραδόξως είναι πιο φτηνό από τα άλλα) και ένα κίτρινο σφουγγάρι, ή μηπως μπλε, όχι κίτρινο τελικά, και τα έσβησε από τη λίστα του. Πηγαίνοντας προς τον πάγκο των τυριών έριξε μια κλεφτή ματιά σε ένα μπόμπιρα, που γκρίνιαζε, γιατί η κυρία μαμά του δεν ήθελε να του πάρει γαριδάκια. Στον πάγκο των τυριών έκατσε περίπου μισή ώρα, γιατί, εφόσον δεν μπορούσε...

Ο σούπερ-νόρμαλ-μαν, Πάντυ Τσαρλς, ξύπνησε για άλλη μια φορά μισή ώρα αργότερα από την ώρα που είχε ρυθμίσει το ξυπνητήρι. Σηκώθηκε, έβαλε τις παντόφλες του (προσφορά 3.99 από το σούπερ-μάρκετ) και στο πρώτο βήμα το πόδι του μπλέχτηκε στην παλαντέζα που σύνδεε τον υπολογιστή, το φωτιστικό, την τοστιέρα στην κουζίνα και ένα φορητό ανεμιστήρα που τα 'χε φτύσει προ πολλού. Για να μην πέσει, κρατήθηκε από την πετσέτα που είχε κρεμάσει στο δεξί φύλλο της ντουλάπας, με αποτέλεσμα το ελαφρώς αυξημένο βάρος του να πάρει μαζί του την πόρτα και να του 'ρθει στο κεφάλι. Ξεστόμισε κάτι ακατάληπτα και πήγε στο μπάνιο. Εκεί τον περίμενε μια άλλη έκπληξη. Ο θερμοσίφωνας είχε τρυπήσει και είχε γεμίσει καφέ νερά την μπανιέρα, την ίδια μπανιέρα που καθάριζε κι έτριβε επιμελώς χτες, στη μία τη νύχτα, αφού είχε τελειώσει με μια ατελείωτη στίβα πιάτα. Επιπλέον δεν είχε ζεστό νερό. Δίνοντας τόπο στην οργή, ντύθηκε με τα χτεσινά του ρούχα, πήρε τον χαρτοφύλακά του (59.99, κλέφτες αλλά τι να κάνει; Σε...