Molly Fiddler's

Death and the CLOWN, του Robert Steven Connett . Let's all drink to the death of the clown La, la, la, la Μπήκε μέσα στο δωμάτιο και άναψε το φως. Κοίταξε μπροστά του το τεράστιο τραπέζι. Πάνω του είχε μια ολόκληρη πόλη φτιαγμένη από μινιατούρες. Γι' αυτή τη μανία του και μόνο δούλευε. Για να μπορεί να αγόράζει όλο και περισσότερα μικροσκοπικά πραματάκια. Λεπτομέρειες που έκαναν την μικρή του πόλη να φαίνεται αληθινή. Κι έτσι ξαφνικά, ένα βράδυ, τα πάντα άλλαξαν. Άρχισε να σκέφτεται τα πράματα από την αρχή. Ήταν βράδυ και είχε τελειώσει την βάρδιά του. Είχε αράξει στο λιμάνι και χάζευε τα φώτα της πόλης και τα νερά της θάλασσας. Πάντα ήταν σκούρα μπλε το βράδυ κι όμορφα. Και κάθε αυγή γίνονταν πράσινα και βρωμερά. Έτσι βυθισμένος ήταν στις σκέψεις του όταν άκουσε έναν πυροβολισμό στην απέναντι αποβάθρα. Στην αρχή, και λόγω της απόστασης, δεν κατάλαβε τι ήταν αυτό που είδε, έμοιαζε πάντως με μια πολύχρωμη μάζα που έπεφτε στο έδαφος. Περίμενε λίγο κι όταν σ...

Πηγή: κάνε κλικ εδώ In the death car, we're alive. So, come on mandolins, play. Ο άνδρας συνέχιζε να την πιέζει στα πλευρά με το όπλο. Εκείνη κοίταξε με νόημα τον υπάλληλο που περνούσε μπροστά από το αυτοκίνητο, αλλά εκείνος απλά της ανταπέδωσε ένα χαμόγελο. Ο άντρας δίπλα φαινόταν πολύ αγχωμένος. “Φύγε, φύγε!” της φώναξε κι αυτή βγήκε στο δρόμο. “Που πάμε;” τον ρώτησε. “Είναι μια παλιά αποθήκη μερικά χιλιόμετρα από δω. Θα με αφήσεις και θα φύγεις. Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, δεν αναφέρεις τίποτα και είμαστε όλοι καλά” απάντησε ακείνος προσπαθώντας να δείξει ψύχραιμος. “Σύμφωνοι” απάντησε εκείνη, χωρίς να είναι σίγουρη για το αν όλοι θα είναι καλά μετά από αυτό. Οδηγούσε αρκετή ώρα χωρίς εκείνος να της δίνει ιδιαίτερη σημασία. Που και που κοιτούσε αγχωμένος τα άλλα αυτοκίνητα που έρχονταν πίσω τους. Κάποια στιγμή ένα παλιό τριόροφο κτήριο φάνηκε μπροστά τους. “Άφησέ με εδώ” της είπε εκείνος κι εκείνη φρέναρε. “Σίγουρα δεν είναι αποθήκη αυτό” σκέφτηκε ...

Doug Bodel, The Hipping Post .  Pick up your feet Just take your place in the driver's seat Μπήκε μέσα στο αμάξι . Ο ήλιος είχε αρχίσει να ρίχνει τις πρώτες ακτίνες του. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Σίγουρα χρειαζόταν ένα μπάνιο και καθαρά ρούχα. Κοίταξε στο πίσω κάθισμα και είδε εκεί την βαλίτσα της. Της φάνηκε σαν αιώνας από το προηγούμενο πρωί που την έφτιαχνε. Έπρεπε να φύγει. Τακτοποίησε τα πράματά της στην βαλίτσα και βγήκε από το σπίτι κλειδώνοντας σαν να επέστρεφε το μεσημέρι, όπως κάθε μέρα. Ίσως να είχε αφήσει τον φούρνο μικροκυμάτων αναμμένο. Μ’ ένα γκαζάκι μέσα.   Ξανακοιτάχτηκε στον καθρέφτη, έβαλε μπροστά κι ξεκίνησε. Θα οδηγούσε πάρα πολύ ώρα, καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, όταν ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος από πίσω και το αυτοκίνητο άρχισε να χορεύει στο ρυθμό του σκασμένου λάστιχου. «Αυτό μου έλειπε τώρα, γαμώτο!» φώναξε και συνέχισε να οδηγεί, ενώ το αυτοκίνητο γλιστρούσε αφήνοντας το στριγκό ήχο του μέταλλου που ξύνει την άσ...