Molly Fiddler's

Η Naegleria fowleri είναι είδος θανατηφόρας αμοιβάδας, η οποία -όντως- τρώει τον εγκέφαλο. Για περισσότερες πληροφορίες για την εν λόγω κυρία, πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους: 1) Το Βήμα - κόσμος 2) WebMD 3) Wikipedia Η σημαία της πολιτείας της Λουϊζιάνα έχει τρία χρώματα, μπλε, κίτρινο και άσπρο, και απεικονίζει ένα θηλυκό πελεκάνο με τα μικρά της. Περισσότερες πληροφορίες: Wikipedia

Η καλύτερή μου φίλη. Ο κολλητός μου. Ο "αδερφός" μου. Φίλη-φίδι. Sex buddy. Ταμπελίτσες που βάζουμε στους φίλους μας.  Molly Fiddler proudly presents, τα είδη "φίλων" ή φίλων που συνάντησα στην μέχρι τώρα ζωή μου, βιωματικά ή/ και από συζητήσεις με άλλους (φίλους). 1) Οι φίλοι που τους ξέρεις μια ζωή και σε κάποια φάση συνειδητοποιείς ότι αυτό που σε έδενε μαζί τους στα 12 δεν υπάρχει πια. Επικοινωνία μηδέν. 2) Οι φίλοι που δεν είναι φίλοι σου. Δηλαδή εσύ νομίζεις ότι είναι, αλλά εκείνοι προσπαθούν να σου σκάψουν το λάκκο (κάποια στιγμή ελπίζεις να πέσουν μέσα). 3) α) Αυτοί που χαίρονται με την χαρά σου και στεναχωριούνται με την λύπη σου. β) Αυτοί που χαίρονται με την στεναχώρια σου και αυτοί που λυσσάνε με την χαρά σου. 4) α) Αυτοί που είναι φίλοι σου όσο είναι single. Μετά που θα κάνουν σχέση τους βλέπεις όταν θα ξαναγίνουν single. β) Αυτοί που σε κάνουν παρέα γιατί έχεις σχέση και θέλουν να βγαίνουν έξω ζευγάρια. 5) Οι φίλοι που είναι φίλοι όσο κ...

Διχοτόμηση: Η διχοτόμηση είναι τρόπος αναπαραγωγής  μικροοργανισμών, όπως οι αμοιβάδες, με κυτταρική διαίρεση. Διχασμός Προσωπικότητας: Η διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας (ΔΠΠ) είναι μια ψυχιατρική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη μίας τουλάχιστον "άλλης" προσωπικότητας που ελέγχει τη συμπεριφορά. Οι "άλλες" αυτές προσωπικότητες λέγεται ότι προκύπτουν αυθόρμητα και ακούσια, και λειτουργούν λίγο-πολύ ανεξάρτητα μεταξύ τους. Λέγεται ότι στη διαταραχή αυτή, δεν υπάρχει η έννοια της συνείδησης, με βάση την οποία αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας. Διχοτόμηση Προσωπικότητας: Πάθηση των αμοιβάδων που ανακαλύφθηκε πρόσφατα. Προκαλείται από την λαίμαργη τάση τους και τις ωθεί στο να παίζουν σκάκι με τον διχοτομημένο ευγενή εαυτό τους.

Όσοι με ξέρετε λίγο παραπάνω, ξέρετε ότι μου αρέσει να σχεδιάζω που και που. Η αλήθεια είναι ότι τη βρίσκω πολύ δημιουργική ασχολία και παρόλο που το επίπεδό μου δεν είναι προχωρημένο αρκετά για να φτιάχνω περισσότερα πράματα σε λιγότερη ώρα (συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο), η ώρα που ασχολούμαι με αυτό με κάνει να αισθάνομαι πολύ καλά. Η πρώτη φορά που έφτιαξα κάτι ολοκληρωμένο, ήταν όταν έκανα fan art για τον Σπιφ και Σπαφ του Τάσου Ζαφειριάδη ( click me για να θυμηθείς). Όμως, παρόλο που το ευχαριστήθηκα (στην ανάλογη ανάρτηση πρέπει να το είπα καμιά δεκαριά φορές) δεν ήταν κάτι δικό μου. Ξεκίνησα λοιπόν να φτιάχνω έναν δικό μου χαρακτήρα. Όλα καλά ως εδώ, αλλά μακάρι να ήταν τόσο εύκολο! Αυτό που με δυσκολεύει περισσότερο είναι τα χέρια. Και τα πόδια, αλλά κυρίως τα χέρια, γιατί με τα χέρια κάνεις πολλά πράματα και τα πόδια μπορείς απλά να τα βγάλεις εκτός καρέ.  Έτσι, σήμερα προσπαθώ και ξαναπροσπαθώ να φτιάξω ένα χέρι. Όχι δύο, ούτε τρία. Ένα. Όλα τα υπόλοιπα όχι ότι είνα...