Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2013

Γράμμα σε έναν καλό κύριο.

Αγαπητέ Ηρώδη, Είμαι στο φαν-κλαμπ σου αρκετό καιρό και θα ήθελα να σου πω ότι σε θεωρώ μια παρεξηγημένη προσωπικότητα. Νομίζω ότι η αντίδρασή σου προς τα βρωμόπαιδα ήταν δικαιολογημένη, αφού είμαι σίγουρη ότι δεν σε άφηναν σε ησυχία. Σου στέλνω αυτό το γράμμα, περισσότερο για να ρωτήσω αν έχεις ακόμα αυτό το χόμπι. Σε περίπτωση που σ' ενδιαφέρει και επιθυμείς, υπάρχει ένα κακομαθημένο πιτσιρίκι στον επάνω όροφο, που θεωρεί το σύρσιμο της τραπεζαρίας το πιο θαυμαστό απ' όλα τα παιχνίδια, για τις ώρες του μεσημεριού. Του αρέσει να χτυπάει τα πόδια του στο πάτωμα και να ρίχνει μπίλιες με δύναμη κάτω. Ενίοτε τσιρίζει κιόλας, όταν του κάνουν παρατήρηση. Πιστεύω ότι είναι μια καλή περίπτωση να ασχοληθείς. Εάν τελικά αποφασίσεις να έρθεις, χτύπα το δικό μου κουδούνι να σου ανοίξω και μετά έλα να πιούμε καφέ. Με εκτίμηση, Μόλλυ.

Φυστίκια. Ή αλλιώς αυτοκριτική.

Εικόνα
Κάτι τέτοιο συμβαίνει στο κεφάλι μου όταν αποφασίσω να γράψω. Συνήθως είμαι Snoopy, γράφω αυτό που έχω στο μυαλό, το διορθώνω, το ξαναδιαβάζω κι έρχομαι ως Lucy και με κρίνω. Ποτέ δεν είμαι ευχαριστημένη. Μία φορά μόνο ένιωσα ότι αυτό που έχω γράψει είναι ό,τι καλύτερο έχω γράψει και θα γράψω. Δεν το έχω αναρτήσει ποτέ. Ίσως το αναρτήσω στο μέλλον, όταν η Lucy πάψει να είναι τόσο αυστηρή μαζί μου. Ή με τον Snoopy.

Όλοι οι άλλοι φεύγουν (μερικές σκέψεις).

Εικόνα
Έρχεσαι στη ζωή. Κι αυτομάτως έρχονται στη ζωή σου και διάφοροι άνθρωποι. Και πριν το καταλάβεις, αρχίζουν και φεύγουν. Άλλοι φεύγουν για το καλό σου, άλλοι φεύγουν και σε πληγώνουν, άλλοι για να επιστρέψουν πριν φύγουν οριστικά. Ταυτόχρονα με την σειρά σου, έρχεσαι και φεύγεις στις ζωές άλλων. Έτσι είναι. Όλοι έρχονται και όλοι φεύγουν. Εκτός από τον εαυτό σου. Αυτός μένει, από την αρχή μέχρι το τέλος. Κάθε φορά που κάποιος έρχεται και κάποιος φεύγει. Ο εαυτός σου είναι εκεί και πρέπει να τα 'χεις καλά μαζί του, για να είσαι καλά και προς τους άλλους. Πρέπει να μιλήσεις μαζί του, να τον ανακαλύψεις, να τον πιστέψεις, ίσως να τον αμφισβητήσεις και να τον αγαπήσεις. Ο εαυτός σου μπορεί να μην φεύγει, αλλά χάνεται. Χάνεται γιατί δεν του μιλάς, δεν τον ρωτάς τι θέλει κι αν είναι καλά. Μένει εκεί χαμένος, κρυμένος μέσα σε αυτό το κάτι άλλο που νομίζεις ότι είσαι. Αλλά δεν σε νοιάζει, γιατί πιστεύεις ότι θα 'χεις πάντα δίπλα σου ανθρώπους που θα σε κάνουν να νιώθεις ωραία και τον ...