Όσοι με ξέρετε λίγο παραπάνω, ξέρετε ότι μου αρέσει να σχεδιάζω που και που. Η αλήθεια είναι ότι τη βρίσκω πολύ δημιουργική ασχολία και παρόλο που το επίπεδό μου δεν είναι προχωρημένο αρκετά για να φτιάχνω περισσότερα πράματα σε λιγότερη ώρα (συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο), η ώρα που ασχολούμαι με αυτό με κάνει να αισθάνομαι πολύ καλά. Η πρώτη φορά που έφτιαξα κάτι ολοκληρωμένο, ήταν όταν έκανα fan art για τον Σπιφ και Σπαφ του Τάσου Ζαφειριάδη ( click me για να θυμηθείς). Όμως, παρόλο που το ευχαριστήθηκα (στην ανάλογη ανάρτηση πρέπει να το είπα καμιά δεκαριά φορές) δεν ήταν κάτι δικό μου. Ξεκίνησα λοιπόν να φτιάχνω έναν δικό μου χαρακτήρα. Όλα καλά ως εδώ, αλλά μακάρι να ήταν τόσο εύκολο! Αυτό που με δυσκολεύει περισσότερο είναι τα χέρια. Και τα πόδια, αλλά κυρίως τα χέρια, γιατί με τα χέρια κάνεις πολλά πράματα και τα πόδια μπορείς απλά να τα βγάλεις εκτός καρέ. Έτσι, σήμερα προσπαθώ και ξαναπροσπαθώ να φτιάξω ένα χέρι. Όχι δύο, ούτε τρία. Ένα. Όλα τα υπόλοιπα όχι ότι είνα...
