Molly Fiddler's

Η έμπνευση είναι σαν το κόψιμο. Δεν ξέρεις ποτέ πότε θα σου 'ρθει. Και που. Και για ποιο λόγο. Απαραίτητο αξεσουάρ και για τα δύο είναι το χαρτί. Έτσι λοιπόν και στην DeeDee ήρθε έμπνευση-κόψιμο (DNA είναι αυτό, δεν είναι παίξε-γέλασε) την ώρα του μαθήματος, πήρε ένα κομμάτι χαρτί και έγραψε αυτό ακριβώς που σκεφτόταν. Με βρήκε και μου ζήτησε να το διαβάσω. Καθώς διάβαζα τις πρώτες γραμμές είπα "Εεε... Τα χριστούγεννα και οι γιορτές πέρασαν... Λίγο αργά μου το έδωσες...". Η απάντηση της ήταν "Διάβασέ το όλο και μετά πες μου". Το διάβασα όλο και έτσι απλά το μεταφέρω από το χαρτί. Τι είναι Χριστούγεννα; Είναι η μέρα που γεννήθηκε ο Χριστός ή η εβδομάδα που γιορτάζουμε τον καταναλωτισμό και την υποκρισία; Τα Χριστούγεννα είναι σαν το αλκοόλ, πίνεις λίγο και μετά σε κάνει ό,τι θέλει. Θα μπορούσαμε να είχαμε Χριστούγεννα πιο συχνά, αν ήταν να είμαστε έτσι χαρούμενοι. Δεν πήρα δώρο στα γενέθλια μου, ούτε καν στην γιορτή μου, αλλά τα Χριστούγεννα πήρα πολλά, σαν ν...

* Λοιπόν, οκ! Καλωσορίζω την καινούρια χρονιά στο μπλογκ, όχι με ευχές και ρεζολούσιονς (που λέμε και στο χωριό μου), αλλά με μία ιστορία με ηθικό δίδαγμα την οποία εμπνεύστηκα ένα ατελείωτο βράδυ στο msn, πριν μερικά χρόνια, και την μοιράστηκα με τον Μιχάλη, ο οποίος στωικά διάβαζε για καιρό όλες τις (πάρλα-)πίπες που πληκτρολογούσαν τα άσπρα κρινοδάχτυλά μου. Για να μην σας βγουν τα μάτια διαβάζοντας greeklish, μεταγράφω εδώ στα ελληνικά (κάνω και μια σχετική μορφοποίηση). Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μικρή κοπέλα που φορούσε ένα πράσινο βρακάκι και γι' αυτό την φώναζαν Πρασινοβρακίτσα. Μια μέρα λοιπόν της λέει η μαμά της "Πρασινοβρακίτσα, πρέπει να πας αυτό το καλαθάκι στη γιαγιά σου, αλλά πρόσεχε! Μην είσαι χαζή και πας από τον καλό τον δρόμο... από τον κακό να πας!" Παίρνει λοιπόν το καλαθάκι η Πρασινοβρακίτσα και ξεκινάει. Στην πορεία όμως σκέφτηκε να πάει από τον καλό το δρόμο να δει τι έχει κι από κει. Περπατάει, περπατάει και συναντάει ένα πρόβατο. -Γεια...