Σουπερ-Νόρμαλ-Μαν: Κακή τύχη, κακή αρχή.

Ο σούπερ-νόρμαλ-μαν, Πάντυ Τσαρλς, ξύπνησε για άλλη μια φορά μισή ώρα αργότερα από την ώρα που είχε ρυθμίσει το ξυπνητήρι. Σηκώθηκε, έβαλε τις παντόφλες του (προσφορά 3.99 από το σούπερ-μάρκετ) και στο πρώτο βήμα το πόδι του μπλέχτηκε στην παλαντέζα που σύνδεε τον υπολογιστή, το φωτιστικό, την τοστιέρα στην κουζίνα και ένα φορητό ανεμιστήρα που τα 'χε φτύσει προ πολλού. Για να μην πέσει, κρατήθηκε από την πετσέτα που είχε κρεμάσει στο δεξί φύλλο της ντουλάπας, με αποτέλεσμα το ελαφρώς αυξημένο βάρος του να πάρει μαζί του την πόρτα και να του 'ρθει στο κεφάλι. Ξεστόμισε κάτι ακατάληπτα και πήγε στο μπάνιο. Εκεί τον περίμενε μια άλλη έκπληξη. Ο θερμοσίφωνας είχε τρυπήσει και είχε γεμίσει καφέ νερά την μπανιέρα, την ίδια μπανιέρα που καθάριζε κι έτριβε επιμελώς χτες, στη μία τη νύχτα, αφού είχε τελειώσει με μια ατελείωτη στίβα πιάτα. Επιπλέον δεν είχε ζεστό νερό. Δίνοντας τόπο στην οργή, ντύθηκε με τα χτεσινά του ρούχα, πήρε τον χαρτοφύλακά του (59.99, κλέφτες αλλά τι να κάνει; Σε σακούλα να τα βάζει;) και έφυγε για την δουλειά.

Εννοείται πως δεν πρόλαβε ούτε το λεωφορείο, ούτε το ταξί πίσω από το λεωφορείο. Έφαγε μια τυρόπιτα. Είχε καθυστερήσει μισή ώρα στην δουλειά. Όταν έφτασε στο γραφείο το αφεντικό δεν είχε έρθει ακόμα, οπότε θεώρησε πως την γλίτωσε. Το αφεντικό έφτασε μετά από μισή ώρα, βρίζοντας θεούς και δαίμονες γιατί όλοι είναι ανίκανοι και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα σωστά. Είχε μήπως σημασία που ο Πάντυ δεν είχε ασχοληθεί καθόλου με το θέμα; Όχι, σύμφωνα με το αφεντικό, ο Πάντυ ήταν ένας ανίκανος και μισός και καλά θα έκανε να δουλέψει γιατί τον περίμενε η απόλυση στην έξοδο. Ο Πάντυ, απλά άκουγε αυτά που είχε ακούσει ένα εκατομύριο φορές, με το "ναι-είμαι-βλάκας-εσύ-είσαι-έξυπνος-αφεντικό" ύφος του, και σκεφτόταν την ώρα που θα σχολάσει. Κατά την διάρκεια της μέρας βραχυκύκλωσε την καφετιέρα του γραφείου, έσπασε ένα στυλό και έχυσε το μελάνι πάνω στην γεροντοκόρη συνάδελφο του (είχε την εντύπωση πως η εν λόγω γεροντοκόρη είχε κι ένα μικρό μουστακάκι στο πάνω χείλος) και σύρραψε το δάχτυλό του μαζί με το καινούριο πρότζεκτ, που του είχε αναθέσει το αφεντικό (που εύχεται αύριο να του σκάσει το λάστιχο στην εθνική). Κάποτε πέρασε η ώρα και σχόλασε.

Όμως έχασε και πάλι το λεωφορείο και γύρισε σπίτι με τα πόδια. Εκεί τον περίμενε ακόμα ο θερμοσίφωνας που έσταζε κι άλλα καφέ νερά στην τέως καλογυαλισμένη μπανιέρα του. Και η ξεχαρβαλωμένη πόρτα της ντουλάπας. Και μια στίβα ασιδέρωτα ρούχα. Και δύο σακούλες σκουπιδιών που ξέχασε να πετάξει το πρωί. Έβαλε τις πυτζάμες του, γέμισε ένα ποτήρι με χυμό βατόμουρο, άνοιξε τον υπολογιστή του και χάθηκε στο ιντερνετικό χάος μέχρι τις 3 τα ξημερώματα.