Σαν παλιά ταινία του Hollywood.
Ο Kelsey Moore μπήκε μέσα στο diner τινάζοντας την βροχή από την καπαρντίνα και το καπέλο του. Είχε λίγους πελάτες εκείνη την ώρα και το juke box ήταν σιωπηλό. “Διάολε, πως έπιασε τόσο δυνατή βροχή ξαφνικά;”, σκέφτηκε και έκατσε σε ενα τραπεζάκι μακρυά από την τζαμαρία. Ίσως η Ciara δεν ήθελε να τους δουν μαζί. Από την ώρα που του είχε τηλεφωνήσει προσπαθούσε να σκεφτεί τι ήθελε να του πει. Εκείνος είχε αποφασίσει πως θα της ζητούσε συγγνώμη, ήταν αδικος όπως της είχε φερθεί δύο βράδια πριν στο casino του Giancarlo, έπρεπε να είχε ψάξει καλύτερα για το παρελθόν της και όχι να αφήσει το πάθος του γι’ αυτήν να τον θολώσει. Του άρεσε αυτή η γυναίκα. Η πρώτη εντύπωση που του είχε δώσει η Ciara Smith ήταν αυτή της αλεπούς. Μια μικροκαμωμένη αλεπού, πονηρή, με λαμπερά έξυπνα μάτια, παιχνιδιάρα, αλλά έτοιμη να σε δαγκώσει εάν ένιωθε πως την απειλείς. Ναι, αυτό ήταν! Μία μικρή αλεπού, με όμορφη γούνα και φουντωτή ουρά. Ο απρόθυμος, για κάθε δουλειά εκείνη τη ώρα, σερβιτόρος τον έβγαλε από τις σκέψεις του ζητώντας παραγγελία και ο Kelsey πήρε ένα whiskey. Δύο άντρες στο bar κουβέντιαζαν έντονα, λέγοντας πόσο περίεργο είναι παραμονή των Χριστουγέννων να βρέχει αντί να χιονίζει. “Θα δεις, θα το δεις σίγουρα φίλε μου!! Αύριο το πρωί θα χιονίζει”, είπε ο ένας και παράγγειλε άλλη μια μπύρα.
Ο Kelsey ήπιε μια γουλιά από το whiskey και κοίταξε προς την τζαμαρία. Μία γνωστή σιλουέτα με στραβό καπελάκι πλησίαζε προς την είσοδο του diner. Ακούστηκε ο ήχος από το καμπανάκι της εισόδου και μια νεαρή γυναίκα μπήκε μέσα παραπατώντας στο χαλί. Τα μαγουλά της κοκκίνισαν όταν συνειδητοποίησε πως όλοι την κοιτούσαν, όμως τους έριξε ένα υποτιμητικό βλέμμα και προχώρησε στο τραπέζι που καθόταν ο Kelsey. Ο ήχος των τακουνιών της γέμισε την σιωπή και οι θαμώνες συνέχισαν το ποτό τους. “Σίγουρα αλεπού!”, σκέφτηκε ο Kelsey καθώς άκουγε την φωνή της να λέει καλησπέρα. Την χαιρέτησε κι εκείνος και της έτεινε το χέρι να καθίσει. Έβγαλε το κυπαρρισί καπελάκι της, με το μικρό μπεζ φτερό στο πλάι και το έβαλε στην άκρη του τραπεζιού. Οι κινήσεις της ήταν πάντα αργές. Ο πάντα απρόθυμος σερβιτόρος της γέμισε το, κιτρινισμένο από την χρήση, φλυτζάνι με ζεστό καφέ καθώς εκείνη έβγαζε σιγά-σιγά τα μπέζ γάντια της. Ο Kelsey ένιωθε ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα αγωνίας καθώς έβλεπε την Ciara να βγάζει τα γάντια της σιωπηλή και να τα αφήνει δίπλα στο καπελάκι. Τι ήταν αυτό που ήθελε να του πει; Γιατί το καθυστερούσε; Σαν να διάβασε την σκέψη του, ή ένιωσε την αγωνία του η Ciara τον κοίταξε ίσια στα μάτια, χαμογέλασε, αλλά το χαμόγελο πάγωσε αμέσως και τα χείλη της έσφιξαν σαν να δυσκολευόταν να βγάλουν τις λέξεις και τα συναισθήματα. “Φεύγω”, κατάφερε να πει τελικά. Ο Kelsey δεν μπορούσε να καταλάβει ακριβώς τι του είπε, σαν χιλιάδες μέλισσες να βούιζαν στα αυτιά του. Η φωνή της ακούστηκε πάλι. “Φεύγω για πάντα, Kelsey. Φεύγω, για να αλλάξω την ζωή μου. Να μην με γνωρίζει κανείς. Να ζήσω μακρυά από casino, gangster, μακρυά από την νύχτα. Φεύγω αύριο το πρωί με πλοίο”, είπε και άρχισε να βάζει πάλι τα γάντια της. “Μπορώ να ζήσω και με τα λίγα”, πρόσθεσε. Ο Kelsey παρατήρησε πως ξαφνικά οι κινήσεις της έγινα πιο γρήγορες, είχε ήδη βάλει τα γάντια της και έπιανε το βρεμένο κυπαρρισί καπελάκι της. Έπρεπε να βρει κάτι να της πει να την κρατήσει εκεί. Τίποτε όμως δεν υπήρχε στο κεφάλι του, μια σκέψη, μια λέξη. Η Ciara είχε ήδη βάλει το καπελάκι της και είχε αφήσει ένα νόμισμα, προφανώς για τον καφέ, στο τραπέζι. “Ακόμα και τώρα επιμένει να πληρώσει εκείνη”, σκέφτηκε ο Kelsey και το μετάνιωσε αμέσως, γιατί η Ciara έφευγε και δεν έκανε τίποτα να την σταματήσει. Κάποιος από τους άντρες στο bar σηκώθηκε και έβαλε στο juke box Sinatra. Εκέινη είχε ήδη σηκωθεί από το τραπέζι και τον κοιτούσε μήπως πάρει κάποια απάντηση σε όσα είπε. Απλά την κοιτούσε όμως. Αποφάσισε να φύγει τελικά. Αυτός ο άντρας δεν νοιαζόταν αν έμενε ή αν έφευγε. Δεν έπρεπε καν να του τηλεφωνήσει. Του γύρισε την πλάτη απογοητευμένη και προχώρησε στην έξοδο.
Έκατσε μια στιγμή κάτω από το υπόστεγο και πήρε την απόφαση να βγει και πάλι στην βροχή που είχε δυναμώσει κι άλλο. Έκανε ένα βήμα όταν άκουσε μια αντρική φωνή να της λέει, “Μη φέυγεις”, καθώς ένα χέρι την τραβούσε προς τα πίσω. Πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι γίνετε, είδε τα καστανά μάτια του Kelsey μπροστά στα δικά της και ένιωσε τα χείλη του να την φιλούν με τόσο πάθος που δεν είχε νιώσει ποτέ. Χαλάρωσε με την φωνή του Sinatra, που τώρα ακούγονταν μέσα από το diner, και αφέθηκε στην αγκαλιά του Kelsey, που την φιλούσε πλέον τρυφερά. “Είναι παραμονή Χριστουγέννων”, είπε ο Kelsey κι εκείνη του έγνεψε, ακουμπώντας το προσωπό της στον ώμο του. Έπειτα, την πήρε αγκαλιά από τους ώμους και περπάτησαν στην βροχή.
Το επόμενο πρωί στο σπίτι της, τα καπέλα τους στέγνωναν μπροστά στο τζάκι. Ο Kelsey είχε ξυπνήσει και την κοιτούσε μέσα στην αγκαλιά του να κοιμάται ήσυχη. Χαμογέλασε και της έδωσε ένα απαλό φιλί. Η Ciara άνοιξε τα μάτια της. “Καλά Χριστούγεννα”, της είπε κι εκείνη του χάρισε το πιο ζεστό χαμόγελο που θα μπορούσε. Έξω, το χιόνι έπεφτε απαλά και κάλυπτε τον δρόμο, όπως είχε προβλέψει ο άντρας στο diner…
Στον Pit, με όλη μου την αγάπη.
Ο Kelsey ήπιε μια γουλιά από το whiskey και κοίταξε προς την τζαμαρία. Μία γνωστή σιλουέτα με στραβό καπελάκι πλησίαζε προς την είσοδο του diner. Ακούστηκε ο ήχος από το καμπανάκι της εισόδου και μια νεαρή γυναίκα μπήκε μέσα παραπατώντας στο χαλί. Τα μαγουλά της κοκκίνισαν όταν συνειδητοποίησε πως όλοι την κοιτούσαν, όμως τους έριξε ένα υποτιμητικό βλέμμα και προχώρησε στο τραπέζι που καθόταν ο Kelsey. Ο ήχος των τακουνιών της γέμισε την σιωπή και οι θαμώνες συνέχισαν το ποτό τους. “Σίγουρα αλεπού!”, σκέφτηκε ο Kelsey καθώς άκουγε την φωνή της να λέει καλησπέρα. Την χαιρέτησε κι εκείνος και της έτεινε το χέρι να καθίσει. Έβγαλε το κυπαρρισί καπελάκι της, με το μικρό μπεζ φτερό στο πλάι και το έβαλε στην άκρη του τραπεζιού. Οι κινήσεις της ήταν πάντα αργές. Ο πάντα απρόθυμος σερβιτόρος της γέμισε το, κιτρινισμένο από την χρήση, φλυτζάνι με ζεστό καφέ καθώς εκείνη έβγαζε σιγά-σιγά τα μπέζ γάντια της. Ο Kelsey ένιωθε ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα αγωνίας καθώς έβλεπε την Ciara να βγάζει τα γάντια της σιωπηλή και να τα αφήνει δίπλα στο καπελάκι. Τι ήταν αυτό που ήθελε να του πει; Γιατί το καθυστερούσε; Σαν να διάβασε την σκέψη του, ή ένιωσε την αγωνία του η Ciara τον κοίταξε ίσια στα μάτια, χαμογέλασε, αλλά το χαμόγελο πάγωσε αμέσως και τα χείλη της έσφιξαν σαν να δυσκολευόταν να βγάλουν τις λέξεις και τα συναισθήματα. “Φεύγω”, κατάφερε να πει τελικά. Ο Kelsey δεν μπορούσε να καταλάβει ακριβώς τι του είπε, σαν χιλιάδες μέλισσες να βούιζαν στα αυτιά του. Η φωνή της ακούστηκε πάλι. “Φεύγω για πάντα, Kelsey. Φεύγω, για να αλλάξω την ζωή μου. Να μην με γνωρίζει κανείς. Να ζήσω μακρυά από casino, gangster, μακρυά από την νύχτα. Φεύγω αύριο το πρωί με πλοίο”, είπε και άρχισε να βάζει πάλι τα γάντια της. “Μπορώ να ζήσω και με τα λίγα”, πρόσθεσε. Ο Kelsey παρατήρησε πως ξαφνικά οι κινήσεις της έγινα πιο γρήγορες, είχε ήδη βάλει τα γάντια της και έπιανε το βρεμένο κυπαρρισί καπελάκι της. Έπρεπε να βρει κάτι να της πει να την κρατήσει εκεί. Τίποτε όμως δεν υπήρχε στο κεφάλι του, μια σκέψη, μια λέξη. Η Ciara είχε ήδη βάλει το καπελάκι της και είχε αφήσει ένα νόμισμα, προφανώς για τον καφέ, στο τραπέζι. “Ακόμα και τώρα επιμένει να πληρώσει εκείνη”, σκέφτηκε ο Kelsey και το μετάνιωσε αμέσως, γιατί η Ciara έφευγε και δεν έκανε τίποτα να την σταματήσει. Κάποιος από τους άντρες στο bar σηκώθηκε και έβαλε στο juke box Sinatra. Εκέινη είχε ήδη σηκωθεί από το τραπέζι και τον κοιτούσε μήπως πάρει κάποια απάντηση σε όσα είπε. Απλά την κοιτούσε όμως. Αποφάσισε να φύγει τελικά. Αυτός ο άντρας δεν νοιαζόταν αν έμενε ή αν έφευγε. Δεν έπρεπε καν να του τηλεφωνήσει. Του γύρισε την πλάτη απογοητευμένη και προχώρησε στην έξοδο.
Έκατσε μια στιγμή κάτω από το υπόστεγο και πήρε την απόφαση να βγει και πάλι στην βροχή που είχε δυναμώσει κι άλλο. Έκανε ένα βήμα όταν άκουσε μια αντρική φωνή να της λέει, “Μη φέυγεις”, καθώς ένα χέρι την τραβούσε προς τα πίσω. Πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι γίνετε, είδε τα καστανά μάτια του Kelsey μπροστά στα δικά της και ένιωσε τα χείλη του να την φιλούν με τόσο πάθος που δεν είχε νιώσει ποτέ. Χαλάρωσε με την φωνή του Sinatra, που τώρα ακούγονταν μέσα από το diner, και αφέθηκε στην αγκαλιά του Kelsey, που την φιλούσε πλέον τρυφερά. “Είναι παραμονή Χριστουγέννων”, είπε ο Kelsey κι εκείνη του έγνεψε, ακουμπώντας το προσωπό της στον ώμο του. Έπειτα, την πήρε αγκαλιά από τους ώμους και περπάτησαν στην βροχή.
Το επόμενο πρωί στο σπίτι της, τα καπέλα τους στέγνωναν μπροστά στο τζάκι. Ο Kelsey είχε ξυπνήσει και την κοιτούσε μέσα στην αγκαλιά του να κοιμάται ήσυχη. Χαμογέλασε και της έδωσε ένα απαλό φιλί. Η Ciara άνοιξε τα μάτια της. “Καλά Χριστούγεννα”, της είπε κι εκείνη του χάρισε το πιο ζεστό χαμόγελο που θα μπορούσε. Έξω, το χιόνι έπεφτε απαλά και κάλυπτε τον δρόμο, όπως είχε προβλέψει ο άντρας στο diner…
Στον Pit, με όλη μου την αγάπη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου