Girls' Night Out: Η επόμενη μέρα.

Άνοιξε τα μάτια της. Κοίταξε ευθεία μπροστά, μετά προς τα πάνω και έπειτα προς τα κάτω. Ήταν ξαπλωμένη στον καναπέ του σπιτιού της. Καλό αυτό, σκέφτηκε. Μετά είδε μια μαύρη σκιά να στέκεται παραπέρα. Εστίασε το βλέμμα της και είδε τον Νάσο να στέκεται και να την κοιτάει, φορώντας πλαστικά γάντια και κρατώντας μία χλωρίνη. "Τι σ' έπιασε πρωί πρωί;" κατάφερε να πει. Της απάντησε, "Δεν είναι πρωί και τι θες να κάνω; Ξέρασες σε όλο το σπίτι! Κάποιος πρέπει να τα καθαρίσει..."

Ανακάλυψη Νο1, είχε γίνει ντίρλα χτες βράδυ. Ανακάλυψη Νο2, είχε απίστευτο χανγκόβερ. Ανακάλυψη Νο3, ο Νάσος ήταν εκεί, καθάριζε, αλλά δεν θυμόταν να του έχει ανοίξει την πόρτα. Ανακάλυψη Νο4, βασικά δεν θυμόταν τίποτα από χτες.

Προσπάθησε να σηκωθεί και να κάτσει στον καναπέ, αλλά η απότομη κίνηση της έφερε ναυτία. Ζήτησε ένα ποτήρι νερό, αλλά δεν κατάφερε παρά να πιει μια γουλιά. Ο Νάσος την βοήθησε να καθήσει και της είπε "Βρε, Λιλάκι μου, τι έπαθες χτες;" Η Λίλα προσπάθησε να σκεφτεί, αλλά ήταν μάταιο. Τελικά κατάφερε να πει ξέπνοα "Δεν ξέρω, μήπως ξέρεις εσύ;"

Την κοίταξε στα μάτια, την φίλησε στο μέτωπο και ξεκίνησε να μιλάει "Χτες βράδυ, πήγα σπίτι, μετά τη δουλεια. Είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο και μου είπες θα βγεις με τα κορίτσια, το θυμάσαι αυτό;" Κούνησε καταφατικά το κεφάλι της. Ο Νάσος συνέχισε "Έβαλα να φάω, έκανα μπάνιο και κοιτούσα πάλι κάτι χαρτιά της δουλειάς. Η ώρα θα ήταν περίπου 2, όταν με πήρε η Βιβή τηλέφωνο και μου είπε να έρθω εκεί που ήσασταν γιατί δεν ήσουν καλά. Φτάνοντας εκεί σε βλέπω κρεμασμένη από το λαιμό ένος τύπου, τύφλα και να φωνάζεις "Είναι ο αυτός, είναι ο αυτός!!" Ένα καμπανάκι χτύπησε στο κεφάλι της. Ναι! Ήταν αυτός! Κι αυτή ήταν τύφλα και είχε κρεμαστεί πάνω του; "Αλήθεια; Φώναζα είναι ο αυτός;", ρώτησε. "Μόνο φώναζες; Ούρλιαζες, αγάπη μου! Ο άνθρωπος δεν ήξερε τι να κάνει! Ήταν τρομαγμένος!", σηκώθηκε και πήγε να καθαρίσει παρά δίπλα, αλλά συνέχισε "Άσε μετά που ήρθαμε εδώ... Άρχισες να κάνεις εμετό παντού! Αχ μωρό μου, γιατί ήπιες τόσο;" Δεν θυμόταν πόσο είχε πιει, αλλά σίγουρα δεν ήταν τόσο! Ίσως και να ήταν.

Αυτό που την εκνεύριζε ήταν ότι επιτέλους είχε γνωρίσει αυτόν, αλλά ήταν τόσο κομμάτια που δεν θυμόταν τίποτα. Να είχανε συστηθεί πρώτα; Να της είχε πει το όνομα του; Είχαν πιει μαζί; Τόσες ερωτήσεις αναπάντητες! Από την άλλη, ποιος νοιαζόταν τόσο πολύ; Ο Νάσος την είχε φροντίσει και καθάριζε το σπίτι της και ήταν τρυφερός και την αγαπούσε. Τι τον ήθελε λοιπόν τον άλλο; Θυμήθηκε το είδωλό της στον καθρέφτη, το προηγούμενο βράδυ, να της λέει το ίδιο. Χαμογέλασε και μετά ρώτησε "Κι εκείνος ο κύριος, μωρό μου, τι έγινε; Τι του είπες;" Η απάντηση ήταν αναπάντεχη, "Α! Ναι, του ζήτησα συγγνώμη και τον κάλεσα το απόγευμα για καφέ!"