Όταν η Molly ήρθε αντιμέτωπη με το φαξ.

Όπως ανέφερα και στο πρώτο ποστ αυτού του υπερ-φανταστικού μπλογκ, πολλά πολλά με την τεχνολογία δεν έχω. Ένα φαξ, παρ'όλα αυτά, έμαθα να το στέλνω κι εγώ (ωστόσο προτιμώ τα e-mail). Έμαθα να το στέλνω, όμως, σε συσκευή που δεν αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και τάσεις άρνησης, όπως η συσκευή φαξ που έχουμε στο γραφείο.

Η εν λόγω συσκευή, είναι μια συσκευή σαν όλες τις άλλες, δεν σου γεμίζει το μάτι για τέτοια με ψυχολογικά. Ωστόσο επί 3 χρόνια συνεχόμενα δεν δεχόταν επ' ουδενί να λάβει φαξ. Γιατί έστελνε, με το πάσο της βέβαια, αλλά κάποια στιγμή ο παραλήπτης το λάμβανε το φαξάκι του. Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν μπορούσες (ακόμα και τώρα βασικά) να βάλεις μαζεμένες σελίδες για να στείλεις, παρόλο που ο κατασκευαστής μας διαβεβαιώνει ότι γίνεται. Κάποια στιγμή, κάποιος από το γραφείο είχε την φαεινή ιδέα να του αλλάξουμε πρίζα. Στην αρχή τον κοροϊδέψαμε λιγάκι, αλλά επειδή δεν είχαμε να χάσουμε και τίποτα, μόνο χρόνο από την δουλειά, το βάλαμε σε μια πρίζα στην χωλ. Και μετά περιμέναμε το θαύμα. Και εγένετο!! Λάβαμε το πρώτο μας φαξ!! Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Ήταν το καυτό θέμα που συζητούσαμε όλοι! Και οι μέρες κυλούσαν και τα φαξ πηγαινοέρχονταν. Μέχρι σήμερα...

Σήμερα ήμουν μόνη. Ολομόναχη. Και έπρεπε να στείλω με φαξ, 3 έγγραφα, 6 σελίδες σύνολο. Είχα ενημερωθεί πως πρέπει να τηλεφωνήσω για να το γυρίσουν στο φαξ πρώτα και ο ευγενικότατος παραλήπτης με ενημέρωσε πως σε τρία (3) λεπτάκια (μόνο!) θα το 'χει γυρίσει. Ξεκίνησα με το μικρότερο έγγραφο. Το σάρωσε και το πέρασε με επιτυχία στην μνήμη. Με κινήσεις αστραπή περνάω την πρώτη σελίδα από το δεύτερο έγγραφο. Το σάρωσε και το πέρασε με επιτυχία στην μνήμη. Με ακόμα πιο γρήγορες κινήσεις, αρπάζω την δεύτερη σελίδα και... κολλάει το χαρτί, οπότε ακυρώθηκε όλη η αποστολή. Ξανά από την αρχή. Κολλάει το χαρτί, ακυρώνεται η αποστολή. Και ξανά από την αρχή. Κολλάει το χαρτί, ακυρώνεται η αποστολή. Και άλλη μία φορά και μέσα σε ακατάληπτες βρισιές (γνωστές και ως καντήλια) συνδέομαι! Η χαρά δεν κράτησε πολύ, όμως, γιατί ο παραλήπτης είχε πιάσει την πάρλα και δεν μπορούσα να ολοκληρώσω την αποστολή. Ονειρεύτηκα στιγμιαία πως ξεπατώνω το φαξ από την πρίζα, το πετάω από το μπαλκόνι και μετά το δίνω στην ανακύκλωση (ααχ...!). Στο μεταξύ είχε κλείσει κι ο άλλος το τηλέφωνο είχα συνδεθεί κι έφυγε και το δεύτερο έγγραφο.

Για να μην μακρυγορώ και σας κουράσω, τελικά τα έστειλα και τα τρια έγγραφα επιτυχώς, απλά σχόλασα γύρω στην μισή ώρα αργότερα κι έτρεχα να προλάβω την τράπεζα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...