Molly Fiddler's

*sounds like a week that leaves you weak I hope you die and rot in hell, I hope maggots eat your brain, liver and stomach. I hope you can't rebirth from your ashes again, I hope they put you in a chemical coma.

This is the end, my only friend, the end Of our elaborate plans, the end. Στο μεταξύ ο αστυνόμος Τζόουνς ήταν πολύ μπερδεμένος. Τις τελευταίες μέρες το όνομα Τερέζα Μπάρτον εμφανίζονταν συχνά μπροστά του, αλλά όχι και το πρόσωπο που άκουγε σ’ αυτό. Κι έπειτα υπήρχε και η Τζόαν Μπράντλεϋ, την οποία δεν μπορούσε να ανακρίνει επειδή βρίσκονταν στο νοσοκομείο. Έκανε έναν μορφασμό δυσαρέσκειας. Κατευθύνθηκε στο αρχείο και χαιρέτησε τον συνάδελφό του. Εκείνος σήκωσε απρόθυμα το κεφάλι του πάνω από μια στοίβα χαρτιά και τον ρώτησε τι θέλει.  Όταν ο Τζόουνς του είπε, εκείνος απλά ρώτησε «Ποινικό μητρώο;» «Καθαρό.» απάντησε ο Τζόουνς. Ο συνάδελφός του σηκώθηκε και του έκανε νεύμα να τον ακολουθήσει. Πέρασαν ένα μικρό δωμάτιο και μετά βρέθηκαν μέσα σε μια αποθήκη γεμάτη με χαρτόκουτα, τα οποία ήταν είτε καμένα, είτε μουλιασμένα από νερό. «Δεν το λέμε παραέξω, αλλά μετά την πυρκαγιά την άνοιξη, επικρατεί ένα χάος» είπε με σοβαρό ύφος ο συνάδελφος του Τζόουνς. «Μα νόμιζα ότι ...

Πηγή: Κλικ εδώ Fly high,  Free bird. Η Τερέζα είχε καταφέρει να ξεγελάσει το νοσοκομείο με τα ψεύτικα χαρτιά της, δεν ήξερε κατά πόσο όμως ξεγέλασε και τον αστυνομικό. Έπρεπε να φύγει από κει, αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί κάποιον τρόπο που να μην κινήσει υποψίες. Η λύση ήρθε μόνη της από τον γιατρό της ο οποίος την ενημέρωσε ότι η ασφάλειά της δεν μπορεί να καλύψει παραπάνω μέρες νοσηλείας.  "Εάν θέλετε να μείνετε παραπάνω θα πρέπει να πληρώσει η ίδια." της είπε.  "Μπορώ να φύγω όμως; Δεν υπάρχει πρόβλημα;" ρώτησε η Τερέζα με ελπίδα.  "Ναι. Δεν διατρέχετε πλέον κάποιο κίνδυνο, αλλά θα πρέπει αναγκαστικά να έρθετε σε τρεις μέρες για επανέλεγχο. Θα σας γράψω και μια συνταγή για παυσίπονα σε περίπτωση που έχετε πονοκεφάλους. Eάν επιμείνουν όμως και νιώσετε και αίσθημα ζαλάδας θα πρέπει να έρθετε άμεσως στο νοσοκομείο." Η Τερέζα ευχαρίστησε τον γιατρό και οταν εκείνος έφυγε, ετοιμάστηκε και πέρασε αθόρυβα από την ρεσεψιόν. Η ελευθερία της πλ...

Money, so they say Is the root of all evil today. Ο Μπομπ στην αρχή δεν ήταν σίγουρος για την επιλογή της Τερέζας, ως τσιλιαδόρισσας, αλλά σκέφτηκε το ίδιο πράμα με τον Μάικ. Αν κάτι στραβώσει, μπορεί εύκολα να την βγάλει από την μέση. Και τους δυό αν χρειαζόταν.   Όλα ήταν έτοιμα. Το φορτηγό ήταν στην θέση του και ο Μάικ με τον Μπομπ άρχισαν να βάζουν τις κούτες μέσα. Η Τερέζα ήταν στην είσοδο της αποθήκης και κοίταζε έξω, αλλά ο νους της ήταν μέσα και στην συναλλαγή που θα γινόταν αργότερα. Κάποια στιγμή άκουσε ομιλίες μέσα στην αποθήκη και χωρίς να γίνει αντιληπτή πλησίασε τον Μπομπ και τον Μάικ. Δεν έλεγαν κάτι σπουδαίο, μέχρι που ο Μάικ ρώτησε πότε θα πάρει τα λεφτά. "Όταν το φορτίο παραδωθεί με ασφάλεια" είπε ο Μπομπ. Ο Μάικ και η Τερέζα πάγωσαν. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. "Δεν γίνεται αυτό, Μπομπ! Το ξέρεις. Είναι επικίνδυνα πράματα αυτά. Και στην τελική, ποιος μου λέει ότι δεν θα με πουλήσεις;" προσπαθούσε να μιλήσει ήρεμα, αλλά η Τ...

Ξύπνησα το πρωί από το φως. Παντζούρια δεν έχουμε, προς το παρόν. Τράβηξα την κουρτίνα και είδα από δεξιά την άνοιξη -γαλάζιος ουρανός, ήλιος, και από τ' αριστερά το μαύρο χάος. Θα βρέξει, όπως βρέχει τις τελευταίες νι μέρες.  Η βροχή δεν μου αρέσει. Ίσως γιατί την ακολουθεί η υγρασία που σου τρυπάει τα κόκκαλα. Όπως και να 'χει δεν μου αρέσει.  Όταν βρέχει πάντως, συμπεριφορά μηδέν στα πεζοδρόμια. Κρατάς ομπρέλα και περπατάς κάτω από τα υπόστεγα, κλείνοντας τον δρόμο σε όσους δεν έχουν ομπρέλα. Λάθος.  Μιλώντας για ομπρέλες, μου αρέσει όταν βλέπω χρωματιστές ομπρέλες. Αυτή τη μαυρίλα σαν εναέριο πλάνο από κινηματογραφικές κηδείες δεν την μπορώ. Χάρηκα χτες όταν είδα μια θάλασσα από χρωματιστές ομπρέλες στην στάση της πλατείας Αριστοτέλους. Δεν χάρηκα που κάποιος είχε ξεχάσει το παράθυρο στο λεωφορείο ανοιχτό με αποτέλεσμα να έχει μαζέψει νερό στην θέση μου. Πάλι καλά που δεν είχε μουσκέψει το κάθισμα.  Παρόλη την βροχή και την μουντάδα πάντως η θέα από...

You had your time, you had the power. You've yet to have your finest hour, Radio. Ο Μπομπ θα έφερνε λαθραία ένα φορτίο από κινέζικα ραδιόφωνα, πιστά αντίγραφα από αυτά που κυκλοφορούσαν το 1950 και πιστά αντίγραφα της εταιρείας που τα εκμοντέρνισε και τα έβγαλε πάλι στη μόδα. "Ξέρεις τώρα, πως τα ζητάνε αυτά όλοι αυτοί που το παίζουν ιστορίες και μαζεύουν παλιατζούρες της γιαγιάς" είχε πει στον Μάικ. "Κι εμένα τι με θέλεις; Τι θα κάνω;" "Εσύ θα φορτώσεις τα κιβώτια από την αποθήκη, που θα τα έχω, στο φορτηγό και θα τα πας εκεί που θα σου πω." Ο Μάικ τον κοίταξε σκεφτικός. "Και τι θα κερδίσω, από αυτή την δουλειά;" "Δεκαπέντε χιλιάρικα." "Δεκαπέντε χιλιάρικα για τα ραδιόφωνα; Από τι είναι φτιαγμένα; Χρυσάφι;" "Μάικ, δεκαπέντε χιλιάρικα, δεν είναι τίποτα από αυτά που θα βγάλω, όταν τα πουλήσω. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τα πας εκεί που θα σου πω, χωρίς να σε σταματήσουν πουθενά. Δεν είναι να μαθευτεί αυτό....

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό εδώ το υπέρτατο μπλογκ. Σχεδόν ένας χρόνος. Αλλά έχουν συμβεί διάφορα πράματα που με κράτησαν μακρυά, αλλά καλά κι άλλα χειρότερα. Τώρα αποφάσισα να επιστρέψω, απλά δεν ξέρω αν έχω επιστρέψει για καλά. Γράφω πρώτα για μένα, γιατί με κάνει και νιώθω ωραία αυτή η δημιουργική ασχολία, αλλά χαίρομαι ως τον ουρανό όταν διαβάζετε αυτά που γράφω και σας αρέσουν. Κυρίως όμως, μου αρέσει όταν κάτι δεν σας αρέσει και μου κάνετε κριτική, παρόλο που η πρώτη αντίδραση που θέλει να βγει προς τα έξω είναι "Σκάσε! Δεν ξέρεις τίποτα! Είσαι ένας ηλίθιος!". Ωστόσο, υπερισχύει η λογική και κάθε κριτική καταγράφεται και έτσι νομίζω ότι γίνομαι καλύτερη. Όσοι με παρακολουθείτε καιρό ξέρετε για το πόνημά μου, Flat Tire. Το λέω πόνημα γιατί μόνο πόνο μου 'χει προσφέρει (Flat Tire και τα μυαλά μου πονάνε). Αλλά ο πόνος αυτός είναι η εκδίκησή του. Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή, γιατί ήρθε η ώρα να μάθετε τι σκατά γίνεται με αυτή την ιστ...