Molly Fiddler's

Το Καλοκαίρι. Άσπρο χαρτί Α4 και πάνω σκίτσα με καρπούζια, σταφύλια, καραβάκια, μια παραλία, μια οικογένεια μεσ' στην τρελή χαρά και από κάτω "Ζωγράφισε το καλοκαίρι." Αυτό θυμάμαι σαν εργασία καλλιτεχνικών στο σχολείο. Πάντα μου άρεσε να ζωγραφίζω το Καλοκαίρι. Πράσινο, κόκκινο, γαλάζιο, κίτρινο, πορτοκαλί. Και καθώς "έβγαινα από τις γραμμές", να σκέφτομαι τις μέρες που θα περνούσα στο χωριό με τα ξαδέρφια μου. Η τελευταία φορά ήταν το 1995. Κάτι τ' αγγλικά, κάτι τα φροντιστήρια, σταματήσαμε να "παραθερίζουμε" στο χωριό. Μας έμειναν μόνο οι αναμνήσεις από τα παιχνίδια, που είτε είχαμε, είτε απλά φανταζόμασταν. Τα αγαπώ αυτά τα χρόνια, ήταν όμορφα και απλά και ξένοιαστα. Και τώρα που μεγάλωσα, αγαπώ το καλοκαίρι και τα ακόλουθα (κι ας γκρινιάζω για μερικά από αυτά): Τον φραπέ που αν τον αφήσεις 5 λεπτά, χωρίς επίβλεψη, γίνεται νες. Το παγωμένο καρπούζι μετά το μεσημεριανό, "ποποοο! κοντεύω να σκάσω, αλλά άλλο ένα κομματάκι, θα το φάω, μην...

(αποσπάσματα από το χαμένο ημερολόγιο με τίτλο "Εγώ, ο Θεός") Απόσπασμα 1 "Αγαπητό ημερολόγιο, Μόλις τελείωσα την Δημιουργία του κόσμου. Έξι (6) μέρες μου πήρε. Σήμερα είπα να ξεκουραστώ. Από όλες τις μέρες πιο πολύ ευχαριστήθηκα την δημιουργία του όντος που ονόμασα Άνθρωπο. Την ιδέα την εμπνεύστηκα από ένα άλλο ζώο που δημιούργησα και το ονόμασα Πίθηκο. Τον Άνθρωπο τον έκανα πιο εξελιγμένο βέβαια. Και σ' αυτήν την περίπτωση, δημιούργησα ένα αρσενικό, τον Αδάμ κι ένα θηλυκό, την Εύα. Τώρα τους έχω βάλει στον κήπο για να παρατηρήσω αντιδράσεις. Προς το παρόν, ο Αδάμ κάθεται και κοιτάει τα δέντρα, και η Εύα κοιτάει τον Αδάμ και χαιδεύει την κοιλιά της. [...]" Απόσπασμα 2 "[...]Τα πράματα πάνε από το κακό στο χειρότερο μ' αυτόν τον Αδάμ. Η Εύα είναι σε περίοδο αναπαραγωγής, αλλά εκείνος τριγυρνάει συνέχεια στις συκιές. [...] Έστειλα στην Εύα, με μια αγελάδα, ένα αχλάδι να το προσφέρει στον Αδάμ, για να τον δελεάσει, αλλά χωρίς αποτελέσματα." ...

‘‘Δεν είναι όλες οι ιστορίες ευχάριστες. Δεν πρέπει να είναι όλες οι ιστορίες ευχάριστες...’’. Η σκέψη αυτή τριγύρναγε στη σκέψη της Κλειώς, με χαρακτηριστική εμμονή, προσπαθώντας να δικαιολογήσει στον εαυτό της το τι πήγε στραβά στην, σε γενικές γραμμές, τέλεια ζωή της. Ήταν πανέμορφη. Και δεν υπήρχε κανείς που να διαφωνεί σε αυτό. Σχετικά ψηλή για γυναίκα, μαύρα μαλλιά με μια απόχρωση περίεργη που τα έκανε λαμπερά, καταγάλανα μάτια που έδιναν επιπλέον ιδιαιτερότητα στο σύνολο και όμορφες στρογγυλές αναλογίες σε ένα καλλίγραμμο σώμα. Είχε σπουδάσει πολιτικές επιστήμες, είχε μια σίγουρη δουλειά σε πολυεθνική και ένα καλό κοινωνικό κύκλο. Παράλληλα, οι αρκετές ερωτικές περιπετειούλες της αποτελούσαν το τελευταίο στοιχείο μιας ύπαρξης που θεωρητικά τα είχε όλα. ‘‘Δεν είναι όλες οι ιστορίες ευχάριστες, ακόμα και αν το θέλουν αυτοί που τις γράφουν...’’ είπε αυτή τη φορά λίγο ψιθυριστά. Είχε ένα πρόβλημα. Την έτρωγε καθημερινά. Κάθε φορά που το σκεπτόταν την έπιανε κρύος ιδρώτας. Π...

Ως σούπερ- νόρμαλ, ο Πάντυ Τσάρλς, είχε ένα σούπερ-νόρμαλ τρόπο να περνά την ώρα του, εκτός από το ίντερνετ, και αυτός ήταν το σινεμά. Από μικρό παιδί τον μάγευε το σινεμά και το τεράστιο άσπρο πανί, που πάνω του διαδραματίζονταν πόλεμοι, έρωτες, συνομοσίες και παρέλαζαν κάου-μπόϊς, φάμ-φατάλ και χρωματιστά καρτούν. Του άρεσε η μυρωδιά από το ποπ-κορν και της σοκολάτας που έλιωνε στο στόμα του, για να αλλάξει την γεύση του αλμυρού. Τα αγαπημένα του έργα ήταν τα αστυνομικά μυστηρίου και με τους σούπερ-ήρωες. Θεωρούσε πως τα αστυνομικά έκαναν το μυαλό του να δουλεύει παραπάνω γιατί σκεφτόταν ποιος ήταν ο δολοφόνος ή ο κλέφτης (αν και ποτέ δεν έπεφτε μέσα). Όσο για τους σούπερ-ήρωες, του άρεσαν οι στολές τους και ότι πάντα έσωζαν νορμάλ ανθρώπους σαν εκείνον από τους κακούς. Σκεφτόταν πως είναι τυχερός, γιατί το σινεμά της γειτονιάς του το είχε ένας ρομαντικός 60άρης, που παράλληλα με τα μπλόκ-μπάστερς που πρόβαλε, έκανε κάθε Τετάρτη και Πέμπτη βράδυ προβολές με αριστουργήματα περασμένων ...

Έχεις ένα όνειρο. Πέρασαν πολλές ευκαιρίες για να το εκπληρώσεις και δεν άρπαξες καμία και ξαφνικά, μια τρελή αφύπνιση του εαυτού σου σε κάνει να δεις πως τώρα είναι μάλλον η τελευταία σου. It's now or never. Do or die. Τι κάνεις; Έχω μια αγάπη, που είναι και όνειρο μου. Το μπαλέτο. Σταμάτησα στα 9, ενώ οι δασκάλες έλεγαν πως είχα μέλλον, το αγαπούσα και δεν ήμουν αδιάφορη, επειδή οι γονείς μου προτίμησαν να με γράψουν αγγλικά, που θα μου χρησίμευαν περισσότερο. Πέρασαν τα χρόνια και ενηλικιώθηκα. Είχα κάθε ευκαιρία να ξεκινήσω και πάλι και την άφησα να περάσει και να φύγει. Και ξαφνικά, 4 μήνες πριν τα 27α γενέθλιά μου, χτύπησε η αφύπνιση. Ένιωσα πως είναι η τελευταία μου ευκαιρία. Ή τώρα ή ποτέ.   Κάθε μέρα επί τρία χρόνια περνάω έξω από μια σχολή, που μεταξύ άλλων διδάσκει μπαλέτο. Καμία από αυτές δεν μπήκα να ρωτήσω. Εκτός από σήμερα. Την πρώτη φορά, έφαγα πόρτα. Ήταν κλειστά η εξώπορτα. Κατέβασα τα μούτρα, αποκαρδιώθηκα και είπα πως είναι ένα σημάδι. Μίλησα στο τηλέφωνο ...

Ο Kelsey Moore μπήκε μέσα στο diner τινάζοντας την βροχή από την καπαρντίνα και το καπέλο του. Είχε λίγους πελάτες εκείνη την ώρα και το juke box ήταν σιωπηλό. “Διάολε, πως έπιασε τόσο δυνατή βροχή ξαφνικά;” , σκέφτηκε και έκατσε σε ενα τραπεζάκι μακρυά από την τζαμαρία. Ίσως η Ciara δεν ήθελε να τους δουν μαζί. Από την ώρα που του είχε τηλεφωνήσει προσπαθούσε να σκεφτεί τι ήθελε να του πει. Εκείνος είχε αποφασίσει πως θα της ζητούσε συγγνώμη, ήταν αδικος όπως της είχε φερθεί δύο βράδια πριν στο casino του Giancarlo, έπρεπε να είχε ψάξει καλύτερα για το παρελθόν της και όχι να αφήσει το πάθος του γι’ αυτήν να τον θολώσει. Του άρεσε αυτή η γυναίκα. Η πρώτη εντύπωση που του είχε δώσει η Ciara Smith ήταν αυτή της αλεπούς. Μια μικροκαμωμένη αλεπού, πονηρή, με λαμπερά έξυπνα μάτια, παιχνιδιάρα, αλλά έτοιμη να σε δαγκώσει εάν ένιωθε πως την απειλείς. Ναι, αυτό ήταν! Μία μικρή αλεπού, με όμορφη γούνα και φουντωτή ουρά. Ο απρόθυμος, για κάθε δουλειά εκείνη τη ώρα, σερβιτόρος τον έβγαλε από τις...

Γενικες πληροφορίες: Οι Σακουλάνθρωποι (επιστ. ονομ., Homo Sakulius) είναι καλοκαιρινή μετάλλαξη του θηλυκού γένους του ανθρώπινου είδους. Είναι οι κυρίες, οι οποίες κάθε Σάββατο φτιάχνουν το μαλλί στο κομμωτήριο και μέχρι το επόμενο Σάββατο δεν πρέπει να χαλάσει η κόμμωση. Κάνουν την εμφάνισή τους αρχές καλοκαιριού, συνήθως της Αναλήψεως, καθότι οι περισσότερες είναι και θρησκευόμενες, και τις συναντάμε κυρίως σε παραθαλάσσιες περιοχές με ρηχά νερά. Σπάνια τις συναντάμε στην στεριά, μέρες με ξαφνικές μπόρες, πάντα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ηλικία τους κυμαίνεται από 70 έως και τα 2 πόδια στον τάφο. Ωστόσο έχουν παρατηρηθεί νεότερες, ποτέ όμως μικρότερες των 65 ετών. Στους Σακουλάνθρωπους αρέσει να κυκλοφορούν στην παραλία νωρίς το πρωί και το απόγευμα. Αποφεύγουν τον καυτό ήλιο. Τις συναντάμε μοναχικές ή σε ομάδες των 3 - 4 ατόμων. Πως θα τις αναγωρίσετε: Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η πλαστική σακούλα που είναι δεμένη στο κεφάλι, για να μην καταστραφεί η κόμμωση. Οι ...