Χωρίς ειρμό ή συνειρμό ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων.... (Εναλλακτικός τίτλος: Wordy Troll is wordy)

Εμ ναι. Ξύπνησα και αυτό. Και μετά ήπια τον καφέ μου και μετά άνοιξα όλα τα παντζούρια στο σπίτι να κάνει ρεύμα. Και μετά ο αδερφός μου, μου είπε ότι θα πάει στην θάλασσα, αλλά φυσάει και εγώ δεν ήθελα να πάω και μετά έφυγε, αλλά μετά γύρισε αμέσως και μου έφερε ένα ειδοποιητήριο από τα Ελ.Τα και μετά ξανάφυγε. Και τώρα πρέπει να πάω στα Ελ.Τα, άρα πρέπει να ετοιμαστώ, αλλά βαριέμαι ακόμα, όμως άμα δεν πάω τώρα θα 'χει πολύ ζέστη μετά και θα γκρινιάζω μόνη μου και δεν θα 'χει πλάκα. Πείνασα κιόλας και κάτι πρέπει να φάω, αλλά δεν έχει τίποτα που να θέλω, ούτε καν γιαούρτι, αν και να είχε δεν θα το έτρωγα. Δεν είναι σπαστικό όταν τελειώνει το αφρόλουτρο και το σαμπουάν ταυτόχρονα? Πιο πολύ με εκνευρίζει όμως όταν οι άλλοι βάζουν νερό μέσα στο μπουκάλι για να αραιώσει και μετά το ρίχνεις πάνω σου και είναι σαν γλίτσα και μπλιαχ. Τώρα που είπα μπλιαχ... άσε τίποτα το ξέχασα. Α! Όχι το ξέχασα τελικά. Δεν μπορώ να κατεβάσω και την τέντα ρε γαμώτο. Κι αυτό το βιβλιο που ξεκίνησα καλό ρε γαμώτο, αλλά γράφει περίεργα αυτός και δεν μπορώ να διαβάσω πάνω από 2 κεφάλαια την φορά. Λοιπόν, εντάξει, αυτό ήταν, τέλος. Αναρτώ και την κάνω. Αφού πρώτα ακούσω κανα τραγουδάκι να ανέβει και η διάθεση. Να θυμηθώ να περάσω κι από το σούπερ-μάρκετ. Και να μην ξεχάσω και το ειδοποιητήριο. Και αυτά. Εντάξει, σταματάω τώρα. Χαχ! Όχι εντάξει, σταματάω. Να είδες έβαλα τελεία πριν. Και τώρα έβαλα. Και τώρα. Και τώρα. 'Ντάξει σταμάτησα. Είδες? Ωπ! Τώρα έβαλα ερωτηματικό και θαυμαστικό, στη σειρά. Και τώρα τελεία. Και τώρα θα βάλω τρεις τελίτσες και θα αναρτήσω και τέλος...