Molly Fiddler's

Money, so they say Is the root of all evil today. Ο Μπομπ στην αρχή δεν ήταν σίγουρος για την επιλογή της Τερέζας, ως τσιλιαδόρισσας, αλλά σκέφτηκε το ίδιο πράμα με τον Μάικ. Αν κάτι στραβώσει, μπορεί εύκολα να την βγάλει από την μέση. Και τους δυό αν χρειαζόταν.   Όλα ήταν έτοιμα. Το φορτηγό ήταν στην θέση του και ο Μάικ με τον Μπομπ άρχισαν να βάζουν τις κούτες μέσα. Η Τερέζα ήταν στην είσοδο της αποθήκης και κοίταζε έξω, αλλά ο νους της ήταν μέσα και στην συναλλαγή που θα γινόταν αργότερα. Κάποια στιγμή άκουσε ομιλίες μέσα στην αποθήκη και χωρίς να γίνει αντιληπτή πλησίασε τον Μπομπ και τον Μάικ. Δεν έλεγαν κάτι σπουδαίο, μέχρι που ο Μάικ ρώτησε πότε θα πάρει τα λεφτά. "Όταν το φορτίο παραδωθεί με ασφάλεια" είπε ο Μπομπ. Ο Μάικ και η Τερέζα πάγωσαν. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. "Δεν γίνεται αυτό, Μπομπ! Το ξέρεις. Είναι επικίνδυνα πράματα αυτά. Και στην τελική, ποιος μου λέει ότι δεν θα με πουλήσεις;" προσπαθούσε να μιλήσει ήρεμα, αλλά η Τ...

Ξύπνησα το πρωί από το φως. Παντζούρια δεν έχουμε, προς το παρόν. Τράβηξα την κουρτίνα και είδα από δεξιά την άνοιξη -γαλάζιος ουρανός, ήλιος, και από τ' αριστερά το μαύρο χάος. Θα βρέξει, όπως βρέχει τις τελευταίες νι μέρες.  Η βροχή δεν μου αρέσει. Ίσως γιατί την ακολουθεί η υγρασία που σου τρυπάει τα κόκκαλα. Όπως και να 'χει δεν μου αρέσει.  Όταν βρέχει πάντως, συμπεριφορά μηδέν στα πεζοδρόμια. Κρατάς ομπρέλα και περπατάς κάτω από τα υπόστεγα, κλείνοντας τον δρόμο σε όσους δεν έχουν ομπρέλα. Λάθος.  Μιλώντας για ομπρέλες, μου αρέσει όταν βλέπω χρωματιστές ομπρέλες. Αυτή τη μαυρίλα σαν εναέριο πλάνο από κινηματογραφικές κηδείες δεν την μπορώ. Χάρηκα χτες όταν είδα μια θάλασσα από χρωματιστές ομπρέλες στην στάση της πλατείας Αριστοτέλους. Δεν χάρηκα που κάποιος είχε ξεχάσει το παράθυρο στο λεωφορείο ανοιχτό με αποτέλεσμα να έχει μαζέψει νερό στην θέση μου. Πάλι καλά που δεν είχε μουσκέψει το κάθισμα.  Παρόλη την βροχή και την μουντάδα πάντως η θέα από...

You had your time, you had the power. You've yet to have your finest hour, Radio. Ο Μπομπ θα έφερνε λαθραία ένα φορτίο από κινέζικα ραδιόφωνα, πιστά αντίγραφα από αυτά που κυκλοφορούσαν το 1950 και πιστά αντίγραφα της εταιρείας που τα εκμοντέρνισε και τα έβγαλε πάλι στη μόδα. "Ξέρεις τώρα, πως τα ζητάνε αυτά όλοι αυτοί που το παίζουν ιστορίες και μαζεύουν παλιατζούρες της γιαγιάς" είχε πει στον Μάικ. "Κι εμένα τι με θέλεις; Τι θα κάνω;" "Εσύ θα φορτώσεις τα κιβώτια από την αποθήκη, που θα τα έχω, στο φορτηγό και θα τα πας εκεί που θα σου πω." Ο Μάικ τον κοίταξε σκεφτικός. "Και τι θα κερδίσω, από αυτή την δουλειά;" "Δεκαπέντε χιλιάρικα." "Δεκαπέντε χιλιάρικα για τα ραδιόφωνα; Από τι είναι φτιαγμένα; Χρυσάφι;" "Μάικ, δεκαπέντε χιλιάρικα, δεν είναι τίποτα από αυτά που θα βγάλω, όταν τα πουλήσω. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τα πας εκεί που θα σου πω, χωρίς να σε σταματήσουν πουθενά. Δεν είναι να μαθευτεί αυτό....

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό εδώ το υπέρτατο μπλογκ. Σχεδόν ένας χρόνος. Αλλά έχουν συμβεί διάφορα πράματα που με κράτησαν μακρυά, αλλά καλά κι άλλα χειρότερα. Τώρα αποφάσισα να επιστρέψω, απλά δεν ξέρω αν έχω επιστρέψει για καλά. Γράφω πρώτα για μένα, γιατί με κάνει και νιώθω ωραία αυτή η δημιουργική ασχολία, αλλά χαίρομαι ως τον ουρανό όταν διαβάζετε αυτά που γράφω και σας αρέσουν. Κυρίως όμως, μου αρέσει όταν κάτι δεν σας αρέσει και μου κάνετε κριτική, παρόλο που η πρώτη αντίδραση που θέλει να βγει προς τα έξω είναι "Σκάσε! Δεν ξέρεις τίποτα! Είσαι ένας ηλίθιος!". Ωστόσο, υπερισχύει η λογική και κάθε κριτική καταγράφεται και έτσι νομίζω ότι γίνομαι καλύτερη. Όσοι με παρακολουθείτε καιρό ξέρετε για το πόνημά μου, Flat Tire. Το λέω πόνημα γιατί μόνο πόνο μου 'χει προσφέρει (Flat Tire και τα μυαλά μου πονάνε). Αλλά ο πόνος αυτός είναι η εκδίκησή του. Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή, γιατί ήρθε η ώρα να μάθετε τι σκατά γίνεται με αυτή την ιστ...

Doctor, doctor please. Oh, the mess I'm in. Η Τερέζα άνοιξε με δυσκολία τα μάτια της. Το μόνο που κατάφερε να δει είναι λευκούς τοίχους και μηχανήματα. Όταν τα ξανάνοιξε είδε μπροστά της έναν γιατρό κι έναν άντρα που δεν ήξερε. Τους άκουσε που συζητούσαν χαμηλόφωνα. Προσπάθησε να κουνηθεί, αλλά ένιωθε όλο το κορμί της να πονά και τα σωληνάκια των ορών να την τραβάνε. "Σκατά! Πονάω!' είπε με όση δύναμη είχε στην φωνή της. Ο γιατρός γύρισε και την κοίταξε.  "Με τέτοια σύγκρουση, είστε τυχερή που ζείτε" της είπε αυστηρά και γύρισε μια μικρή ροδέλα σ' ένα σωληνάκι. "Μπορώ να της μιλήσω;" είπε ο άντρας. Ο γιατρός έγνεψε, αλλά δεν κουνήθηκε από την θέση του. "Με λένε Τζόουνς και είμαι από την αστυνομία" της είπε και έδειξε το σήμα του. Η Τερέζα άφησε την δυσαρέσκειά της να γίνει αντιληπτή. Δεν γούσταρε τους μπάτσους και μετά απ' όλα αυτά δεν ήθελε καμία σχέση μαζί τους. "Τι θέλετε από μένα;" είπε τελικά. "Ερευνούμε την δο...

Έρευνα από την τράπεζα που κάποτε έμπαινε ο μισθός μου. Τις ερωτήσεις μου τις κάνει μια κοπελιά η οποία εκτός ότι τονίζει λάθος το επώνυμό μου, επιμένει να με ρωτάει για διάφορους "κυρίους λόγους". Εγώ αυτούς τους κυρίους δεν τους ξέρω. Μεταξύ των κυρίων λόγων λοιπόν και διαφόρων άλλων ερωτήσεων ειπώθηκαν τα εξής: -Σε ποιο νομό μένετε;; -Ηρακλείου. -Αττικής; -Κρήτης.... -Και σε ποια πόλη; -Ηράκλειο... -Αττικής; -Κρήτης....  Μετά από ώρα και διάφορες άλλες ερωτήσεις: -Εργάζεστε σε κάποια από τις παρακάτω εταιρείες (ξεκινά και λέει κάποιες)... -Όχι. -Εργάζεστε σε... -Είμαι άνεργη... -Συγγνώμη κιόλας, ε;  Μετά από περισσότερη ώρα και διάφορες άλλες ερωτήσεις: -Τώρα θα θέλαμε να μας πείτε αν θα θέλατε ν' αλλάξετε κάτι στην τράπεζά μας... -Για τις συναλλαγές που κάνω συνήθως είμαι απολύτως ικανοποιημένη, δεν θα άλλαζα κάτι. -Τι εννοείτε συναλλαγές; -Ανάληψη και κατάθεση. -Ανάληψη και κατάθεση λέτε. Χρημάτων; -(Όχι, κιοφτέδων) Μάλιστα. Μετά από ακόμα περισσότερη ώρα και...

Wherever he steps, whatever he touches, whatever he leaves, even unconsciously, will serve as a silent witness against him. Not only his fingerprints or his footprints, but his hair, the fibers from his clothes, the glass he breaks, the tool mark he leaves, the paint he scratches, the blood or semen he deposits or collects, all of these and more bare mute witness against him. This is evidence that does not forget. It is not confused by the excitement of the moment. It is not absent because human witnesses are, it is factual evidence. Physical evidence cannot be wrong. It cannot perjure itself. It cannot be wholly absent. Only human failure to find it, study and understand it, can diminish its value. - Prof. Edmond Locard (1877 - 1966)