Molly Fiddler's

Έρευνα από την τράπεζα που κάποτε έμπαινε ο μισθός μου. Τις ερωτήσεις μου τις κάνει μια κοπελιά η οποία εκτός ότι τονίζει λάθος το επώνυμό μου, επιμένει να με ρωτάει για διάφορους "κυρίους λόγους". Εγώ αυτούς τους κυρίους δεν τους ξέρω. Μεταξύ των κυρίων λόγων λοιπόν και διαφόρων άλλων ερωτήσεων ειπώθηκαν τα εξής: -Σε ποιο νομό μένετε;; -Ηρακλείου. -Αττικής; -Κρήτης.... -Και σε ποια πόλη; -Ηράκλειο... -Αττικής; -Κρήτης....  Μετά από ώρα και διάφορες άλλες ερωτήσεις: -Εργάζεστε σε κάποια από τις παρακάτω εταιρείες (ξεκινά και λέει κάποιες)... -Όχι. -Εργάζεστε σε... -Είμαι άνεργη... -Συγγνώμη κιόλας, ε;  Μετά από περισσότερη ώρα και διάφορες άλλες ερωτήσεις: -Τώρα θα θέλαμε να μας πείτε αν θα θέλατε ν' αλλάξετε κάτι στην τράπεζά μας... -Για τις συναλλαγές που κάνω συνήθως είμαι απολύτως ικανοποιημένη, δεν θα άλλαζα κάτι. -Τι εννοείτε συναλλαγές; -Ανάληψη και κατάθεση. -Ανάληψη και κατάθεση λέτε. Χρημάτων; -(Όχι, κιοφτέδων) Μάλιστα. Μετά από ακόμα περισσότερη ώρα και...

Wherever he steps, whatever he touches, whatever he leaves, even unconsciously, will serve as a silent witness against him. Not only his fingerprints or his footprints, but his hair, the fibers from his clothes, the glass he breaks, the tool mark he leaves, the paint he scratches, the blood or semen he deposits or collects, all of these and more bare mute witness against him. This is evidence that does not forget. It is not confused by the excitement of the moment. It is not absent because human witnesses are, it is factual evidence. Physical evidence cannot be wrong. It cannot perjure itself. It cannot be wholly absent. Only human failure to find it, study and understand it, can diminish its value. - Prof. Edmond Locard (1877 - 1966)

Πολλές φορές μας συμβαίνουν διάφορα στη ζωή μας που δεν τους δίνουμε την πρέπουσα σημασία εκείνη την στιγμή που συμβαίνουν ή δεν συνειδητοποιούμε αμέσως πόσο σημαντικό είναι αυτό που ζήσαμε. Όπως για παράδειγμα να γνωρίσουμε ένα σημαντικό πρόσωπο. Αυτό μου συνέβη. Δυστυχώς, λόγω διάφορων άσχημων καταστάσεων στην ζωή μου εκείνη την περίοδο έχω, σκόπιμα μάλλον, απωθήσει πολλές αναμνήσεις από τότε, μέσα σε αυτές και λεπτομέρειες από την ιστορία που θα πω. Αλλά θα προσπαθήσω να γράψω όσα πράματα θυμάμαι. Γυρνάω πίσω τον χρόνο, λοιπόν, τότε που ήμουν 20 χρονών (μπορεί και 19). Ήμουν στο πλοίο και ταξίδευα από Πειραιά για Ηράκλειο, για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Είμασταν μια μεγάλη παρέα, από την οποία θυμάμαι μόνο μια κοπέλα, και ταξιδεύαμε φυσικά κατάστρωμα. Κάποια στιγμή, κι ενώ το βράδυ κυλάει απελπιστικά αργά, μας πλησίασε ένας νεαρός, γύρω στα 29 τον έκανα (μπορεί και να ήταν), και μας ρώτησε αν μπορούσε να κάτσει σε μια κενή θέση που υπήρχε στο τραπέζι μας. Φυσικά είπαμε ναι και...

Θερορμόνη (η): Η ορμόνη εκείνη που αυξάνει τα επίπεδα της στα τέλη της Άνοιξης και δημιουργεί έντονη επιθυμία να μπει το Καλοκαίρι (Θέρος). Υπέρ-Θερορμονισμός: Σε μερικούς ανθρώπους τα επίπεδα Θερορμόνης είναι αυξημένα καθόλη την διάρκεια του έτους και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα εν λόγω άτομα να νιώθουν ένα αίσθημα ασφυξίας μέσα στα χοντρά ρούχα κατά τους χειμερινούς μήνες, αλλά και μελαγχολία που συνοδεύεται από αναστεναγμούς καθώς αναπολούν το Καλοκαίρι. Υπό-Θερορμονισμός: Πέρα από τον Υπερ-Θερορμονισμό, έχει παρατηρηθεί, σε σχεδόν ίσο αριθμό ατόμων, μειωμένη αισθητά έως μηδενική η Θερορμόνη. Τα άτομα αυτά δεν έχουν καμία επιθυμία να μπει το Καλοκαίρι και αισθάνονται πιο άνετα και πιο ευτυχή κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες, όπου και η θερμοκρασία μένει στα ίδια χαμηλά επίπεδα με την Θερορμόνη τους. Η μόνη γνωστή θεραπεία Υπέρ και Υπο-Θερορμονισμού είναι η γκρίνια κατά τους μήνες που τα άτομα αυτά νιώθουν την μεγαλύτερη δυσφορία και εν τέλει ο ερχομός του Καλοκαιριού...

Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Από μικρή δεν είχα κατάλαβει αυτή την γιορτή. Οι συμμαθήτριές μου στο δημοτικό με πληροφόρησαν πως τη μέρα αυτή δίνεις στον αγαπημένο σου μία σοκολάτα ή ένα δώρο (συνήθως αρκουδάκι που κρατάει μια καρδιά που λέει I love you!) ή μία κάρτα σε σχήμα καρδιάς, φυσικά κόκκινη. Πρόβλημα πρώτο, στο δημοτικό δεν είχα αγαπημένο. Πρόβλημα δεύτερο, δεν μου άρεσαν τα αρκουδάκια που κρατάνε καρδούλες. Πρόβλημα τρίτο, μισώ τις καρδούλες. Και τέλος, δεν υπήρχε περίπτωση να μοιραστώ ποτέ την σοκολάτα μου με κάποιον άλλο! Ο καιρός πέρασε αλλά τίποτα δεν άλλαξε. Ίσα - ίσα όλα συνέβαλαν στο να αδιαφορήσω περισσότερο για την γιορτή αυτή, όπως όταν, για παράδειγμα, μία τέτοια μέρα, ο τότε φίλος μου που ήταν βαλεντινόφιλος, ήθελε να περάσουμε το απόγευμά μας με τον κολλητό του, παρ'όλο που είχα όλη την καλή διάθεση να υποχωρήσω στα καταναλωτικά πρότυπα. Από τότε, δεν έχω κάνει καμιά άλλη προσπάθεια. Δεν την γιορτάζω, βρε αδερφέ! Δεν μου πάνε οι καρδού...

Ω! Βροχή αναζωογονητική! Πέφτεις με δύναμη στα πεζοδρόμια και ξεκολλάς τις κουτσουλιές από τις πλάκες. Βρωμίζει ο αέρας από τις μυρωδιές. Κι αναπνέουμε από το στόμα το καυσαέριο της πόλης. ~ Molly Fiddler

Με μια και μόνο κουβέντα στην αρχή ήμουν έτσι...   ... μετά έτσι...   ... και μετά..!     Και μετά ποιος ξέρει...